‘Hier doe ik het voor…’

Op zaterdag 19 juli markeerde Han de 6e van 12 hele triathlons in 2021. Het is je als je de blog leest inmiddels wel bekend dat Han met de triathlons aandacht voor het Gehandicapte Kind. Het geld dat daar gedoneerd wordt wordt besteed aan Framerunners. Een Framerunner geeft een kind met een handicap de mogelijkheid om (ook) te kunnen hardlopen.

Alle triathlons zijn door het team van TwaalfTwintig zelf uitgestippeld en gaan telkens van Woerden naar één van de provincies. 19 juli was dat Flevoland, de provincie waar ook jaarlijks de grootste triathlon van Nederland plaatsvindt, de Challenge Almere.

Het vaste team wordt altijd bijgestaan door vele vrijwilligers. Zo kan Han zich focussen op de triathlon en is er altijd verzorging of begeleiding. Toen we aankwamen bij de zwemstart rond 4:30 stonden er al 4 clubgenoten klaar in hun zwempak of wetsuit om han te vergezellen tijdens de 3,8 km zwemmen. Han kon in plaats van in de thermo zwemoutfit nu het pak van sponsor Arena aan. Dat was goed merkbaar aan de snelheid waarmee hij zwom. Met wat shortcuts bleven de zwemmers allemaal bij tot de 3,8 km volbracht was. Mooi om het clubgevoel al bij het eerste onderdeel te ervaren.

Een even grote verrassing stond te wachten bij het fietsen. Maarliefst 4 fietsers als support en drie daarvan gaven al aan de volle afstand mee te fietsen.  Voor wie er nog steeds geen idee van heeft, dat is 180 kilometer op de fiets. Clubgenoot John reed mee als training voor de Frysman en had bij thuiskomst ook gewoon 180 km op de teller staan.

De fietsroute bracht ons naar de provincie Flevoland. Daar lag bij Lelystad het wisselpunt van fietsen naar lopen. Almere, waar de finish van deze editite was is jaarlijks de plek waar de grootste triathlon van Nederland plaatsvindt, Challenge Almere. Het fietsparcours liep na het inrijden van de provincie dan ook over dezelfde dijk aan de westkant van Flevoland. De wind was hen goed gezind dit keer.

Eenmaal boven aangekomen bij de Ketelbrug ging de route richting het zuiden naar Lelystad. De laatste loodjes zijn vaak het zwaarst, zo bleek wel. Vol wind tegen, maar geen reden om niet gewoon op kop te gaan rijden voor Han.

Helaas was er geen ontmoeting met Framerunners dit keer. Dus omkleden, eten en drinken en de marathon aanvangen. Het fietsen was overigens zo snel gegaan dat Gerard, die weer op de MTB zou begeleiden, niet op tijd bij het wisselpunt kon zijn. In afstemming met het team is hij vanaf een punt op de looproute Han tegemoet gaan fietsen en stapt Jorèn op om het eerste stuk mee te rijden.

Afgelopen zaterdag was clubgenoot Pim mee en dat was een verrassende oppepper. Op 10 km voor het einde van de marathon, zat Han er even doorheen. Wij hadden net van Pim gehoord waarom hij zich zo betrokken voelde bij Twaalftwintig. Iets dat op ons een enorme indruk maakte. We vroegen Pim of hij Han die er even bij was gaan liggen zijn verhaal wilde doen.

Het verhaal dat Pim hem toen vertelde over zijn zoontje van 3 die na een herseninfarct in 2019 nu gelukkig zelfstandig kan lopen, gaf Han de wil en energie om die laatste 10 km richting Almere te gaan lopen.

“Hier doe ik het voor, wat is nou nog 10 km lopen als je dit hoort”.

Han finishte met de armen trots in de lucht op de Esplanade in Almere waar hij door vrienden en familie werd onthaald. Als klap op de vuurpijl reikte Pim hem, namens zijn werkgever Itho Daalderop, daar ook nog een check aan met een bedrag van maar liefst € 1.000,00 voor het goede doel.

Steun ook het goede doel en volg TwaalfTwintig tijdens de laatste 6 triathlons.

Onder voorbehoud: Friesland 17-07, Groningen 28-08, Noord-Holland 18-09, Limburg 16-10, Overijssel 13-11 en de finale op 12-12-2021 in de provincie Utrecht, het Groene Hart, met Woerden als middelpunt.

De prachtige zonsopgang tijdens het zwemmen om 5:00 ‘s ochtends in de Cattenbroekerplas was een voorteken voor een zonnige dag. De rust en de ontwakende natuur leverde weer prachtige plaatjes op. Na de 3,8 km te hebben gezwommen, stapte Han onder begeleiding van een clubje van 4 wielrenners om 6:30 op de fiets richting de provincie Drenthe

De begeleiding keerde huiswaarts na ongeveer 100 kilometer, daarna vervolgde Han zijn route alleen. Met een noordoostenwind waren dit best zware kilometers maar de gedachten aan eindelijk weer een samenkomst met een groepje framerunners bij AAC ’61 in Assen maakte het lichter.

Voor het eerst sinds we in januari 2021 weer opnieuw gestart zijn kon hij samen met gehandicapte kinderen en volwassenen en hun begeleiders 3 rondjes op de baan lopen. Het maakte weer goed zichtbaar waarom het zo belangrijk is om deze vorm van sporten, frame running, aan te bieden. Doneer ook en maak  de wens van Han om sporten voor ieder gehandicapt kind mogelijk te maken waar.

Na deze geweldige start van het looponderdeel was er nog ruim 40 km af te leggen naar de finish in Dwingeloo. Door het prachtige nationale park Dwingelderveld met flink wat onverharde kilometers. Het laatste stuk door het bos liep hij samen met jeugdvrienden Dirk en Jan die hem begeleidde tot aan de finish in het dorpshart van Dwingeloo.

Triathlon #05 zit er op. Weer een prachtig stukje Nederland gezien en eindelijk weer in beeld waar het team het voor doet, het Gehandicapte Kind.

Zaterdagochtend 23 januari 2021, half vijf ‘s ochtends.

Han pakt de draad weer op en begint weer met de eerste van twaalf hele triathlons die in 2021 op het TwaalfTwintig programma staan.

Herstart: 12 hele triatlons in 12 maanden naar 12 provincies

In maart 2020 was besloten om TwaalfTwintig stil te leggen in verband met Corona. Han had toen net de derde er op zitten. Voor de aanvang van de eerste in 2021 op deze zaterdag hebben we uitgebreid met de kern van het team overlegd. Er is besloten om weer te beginnen en het tijdens de eerste triathlons met een zo klein mogelijk team te gaan doen. 

Jan en Co, collega’s en boezemvrienden van Han, vergezellen elkaar en zullen Han volgen met hun auto. Ze steunen hem ook weer om de beurt bij het fietsen en lopen. Co heeft bij het zwemmen in de Singel in Woerden de begeleiding van Han op de sup toegezegd. Jorèn en Erik, van Punch Creative, volgen de hele dag in de camper met hun camera’s in de aanslag. En tot slot het team van Martin Oostveen Hoveniers dat hem om beurten vergezeld in de eerst 100 km richting Noord-Brabant.

Zoals we al eerder bekend hebben gemaakt start elke triathlon dit jaar vanuit Woerden en gaat dan voor de finish telkens naar één van de Nederlandse provincies. Voor deze eerste editite is gekozen om de Singel in het hart van Woerden rond te zwemmen. Eén van onze hoofdsponsors, Albèrt de Goey, heeft aangeboden om vanuit zijn woning te vertrekken. Mooier kan het niet, het grenst aan de steiger naast het Kasteel van Woerden waar Han zo de Singel in kan stappen.

Een sprookjesachtige zwemstart

Het is een koude ochtend met een windje uit het zuidwesten dat er mag zijn. De watertemperatuur zal rond 5 graden geweest zijn, maar het ligt er wel gladjes bij. Dit geeft een prachtige spiegeling van Het kasteel en de grote kerk, het beeld lijkt wel een sprookje. Vijf uur, het is zover. Han gaat, met de TwaalfTwintig Arena badmuts over de andere hoofdbescherming, te water en start met de eerste hele triathlon die zal eindigen in de provincie Noord-Brabant.

Het zwemmen gaat voorspoedig. We kunnen hem mooi in het vizier houden en op sommige punten langs de Singel staan mensen met een lamp die als baken dienst doet. Er hing zelfs een spandoek nabij de watertoren met een ondersteunende leuze er op. Na ongeveer vijf kwartier komt Han weer aan bij het Kasteel en gaat zich opmaken voor 180 km fietsen. De warme douche is een genot.

Op naar de Efteling

Warm gekleed, in het nieuwe TwaalfTwintig jack dat beschikbaar is gesteld door onze sponsor Bioracer en van logo’s is voorzien door Sporthuis uit Woerden, stapt Han op de fiets en vertrekt met begeleiding van Pieter en Denny richting Vianen. Daar nemen Boy en Sander het over en vervolgen de weg samen met Han. De route gaat onder Vianen langs het Merwedekanaal richting de Biesbosch.

Het blijft zeker tot aan de biesbosch schemerig en we zien aan de overkant van het kanaal alleen de fietslampjes. De wind speelt Han niet in de kaart tot nu toe en voelt koud aan. Halverwege de dijk langs de Biesbosch hebben Jan en Co besloten hem op te wachten met warme thee en appeltaart. Natuurlijk ontbreekt de appeltaart niet, even een momentje om aan thuis te denken.

Daarna gaat de route richting het oosten langs de Bergsche Maas richting ‘s Hertogenbosch. Om ter hoogte van Heusden, dat bijna op de grens van Gelderland en Noord-Brabant ligt, zuidwaarts te gaan richting Nationaal Park De Loonse en Drunense Duinen. Daar gaan Sander en Boy van Team Martin Oostveen Hoveniers dan weer op fiets terug naar Nieuwegein, bikkels, en start Han met een rondje dat hij tweeënhalf keer zal rijden om de 180 km vol te maken. Jan en Co staan paraat op daar Han zo goed mogelijk uit de wind te houden.

We wachten Han en Co op bij het eindpunt van het fietsen bij de Efteling. Met genoegen gaat de fiets na aankomst tegen de bus, daar is hij nu wel klaar mee. Het waren 180 pittige kilometers. Tijd voor een soepie en wat eten.

Genieten van de natuur en het afzien

Rest nog 42,2 km lopen. De looproute loopt door en langs de duinen en zal via de IJzeren man en het Halvezoolenlaantje eindigen bij Atletiekvereniging O.S.S. VOLO in ‘s Hertogenbosch. Dit keer niet met Racerunners en ook niet met een groot onthaal.

Gedurende het lopen zit er telkens iemand op de MTB die bij Han in de buurt blijft. Altijd handig voor een gelletje of andere sport versnapering. Helaas valt de schemering alweer rond vijf uur in en valt er natte sneeuw. Omstandigheden die het er niet makkelijker op maken. Na de IJzeren man is Erik Han en Jan kwijt.

Erik besluit de route te volgen en komt na een bospad uit bij de camper en de volgauto, maar ook daar geen Han. Gelukkig had de volgauto al wel contact gehad met Han. We zetten de MTB achter op de bus, de racefiets van Han gaat in de volgauto en we gaan de twee mannen opzoeken.

Inmiddels is er ook contact met Inge, de vrouw van Han, die met hun zoon Tim onderweg was. Tim zal het laatste stuk samen met met zijn vader lopen. We hebben Han en Jan snel gevonden en begeleiden hen weer richting de geplande route. Er zijn inmiddels wel wat extra kilometers gelopen, dus bedenken we een alternatief voor het vervolg.

Het volgen van de mannen is best nog een uitdaging. Het is inmiddels donker, er valt natte sneeuw afgewisseld met regen, en we moeten kris kras door de polder met de camper en de volgauto omdat we niet overal bij hen kunnen blijven.

De laatste lootjes

Op het punt waar we Inge en Tim ontmoeten zit Han er wel een beetje doorheen. We besluiten dat we het eindpunt in Vlijmen bij de kerk daar leggen. We praten Han moed in en als Inge en Tim aankomen pept Tim zijn vader op en staat Han klaar voor de laatste kilometers. Tim navigeert en is dé motivator voor de laatste zware kilometers. Op ongeveer een kilometer of 8 voor het einde komt Jan nog met een goede opkikker voor de lopers. Een soort van opkikker die ook zorgt voor veel plezier bij het volg team. Voor het behoud van Jan houden we het bij deze uitleg 😉

Als we de kerktoren van Vlijmen zien besluiten we door te rijden en wachten we Han en Tim op. Tim, die overigens goed zichtbaar is in het TwaalfTwintig shirt. Een shirt dat je, als de winkels eenmaal weer open zijn, bij Sporthuis in Woerden voor € 15,00 kan kopen. De helft van dit bedrag komt ten goede aan Stichting het Gehandicapte Kind. Want dat is nog altijd het goede doel dat we steunen.

Op gepaste afstand van elkaar wachten we de twee op. Ze komen voldaan en met de armen omhoog aan op het pleintje waar de auto’s staan. Han bedankt het team en kruipt snel op de achterbank van de witte camper, waar het behaaglijk warm is.

De eerste zit er op, sober en zonder veel bombarie. We hopen dat het snel weer als vanouds zal zijn bij de finish.

Op naar triathlon #02.

In 2015 deed hij mee aan de Swissman en in 2019 volbracht hij de ICON xTri in Italië. Hij had zich ingeschreven voor de Norseman van 2020, maar werd helaas voor weer uitgeloot.

Nu is het tijd voor plan B.

Han Poppema gaat 12 triathlons doen in één jaar. 12 Hele triathlons in 12 maanden in 12 provincies, in 2020.

“Door de triathlons in 12 verschillende provincies te doen hoop ik de triathlon sport meer aandacht te geven. Hoe prachtig zou het zijn als elke provincie zijn eigen hele triathlon heeft.”

Goede doel
“Tijdens de ICON in Italië moest ik op een papiertje schrijven wat mijn ergste nachtmerrie zou zijn. Voor ik het wist stond er op mijn papiertje: Unable to sport. Dit papiertje kon je dan bij de finish in een vuurkorf gooien, maar ik heb het papiertje bewaard. Daarna was het voor mij snel duidelijk, ik ga in 2020 zoveel mogelijk geld ophalen voor de stichting het Gehandicapte kind.”

Zoals het plan er nu uitziet zal de eerste triathlon in Groningen gedaan worden.

Luister de Tri-Times podcast voor het hele verhaal en natuurlijk een tip van Siem.