Zaterdagochtend 27 februari 2021, 4:45 ‘s ochtends.

We staan klaar bij hetzelfde vertrekpunt van zwemmen als de eerste op 23 januari dit jaar. Bij Albèrt de Goey, sponsor met ABS Autoherstel, vóór gaat Han het water van de Singel in Woerden straks weer in voor 3,8 km zwemmen.

IJspret en de alternatieven voor het zwemmen

De weken ervoor was het nog spannend. De vorst zorgde voor onzekerheid over de mogelijkheid om in open water te kunnen zwemmen.

Winter 2021, Woerden

Han had al contact gelegd met een endless pool en de reddingsbrigade. Bij de eerste moet je denken aan een klein zwembad met een stroomversnelling waar je tegenin gaat zwemmen. De tweede optie was onder begeleiding van de reddingsbrigade in zee zwemmen ter hoogte van Scheveningen.

Helaas voor alle schaatsliefhebbers was de vorst periode van korte duur en voelde het in de week na die periode zelfs alsof de lente ingezet had. Voordeel was dat het ijs snel verdwenen was en we gewoon weer volgens plan vanuit het Groene Hart konden starten.

Corinna ‘Tripple Dutch’ Mocking

Maar zoals gezegd stonden we op tijd klaar om Han aan te zien komen voor de film en de timing was perfect. Nog geen 5 minuten later komt de witte camper aanrijden en stapt Han samen met Inge uit. Vrijwel direct wordt alles uitgeladen en verplaatst naar onze camper. Dit keer zijn we namelijk weer volgauto, support en film/foto crew tegelijk en rijdt Co met ons mee.

Corinna ‘Tripple Dutch’ Mocking

Vlak voor Han aankwam liep er een onherkenbaar iemand in een wetsuit op ons af. Verrassend, zo tegen 5 uur ‘s ochtends. De stem die ons vriendelijk goedemorgen wenst verraad dat het Corinna ‘Tripple Dutch’ Mocking is. Luister naar de Tri-Times podcasts die we in 2019 met haar hebben gemaakt. Ze gaat lekker een stukje met Han mee zwemmen zegt ze 😉

Er verzamelen zich wat mensen, maar we hebben ook deze keer nog niet veel ruchtbaarheid aan de triathlon gegeven omwille van de corona maatregelen.

Te water

In no time staat Co op de sup en springen Han en Corinna het water in alsof het 18 graden warm is. Triathlon 2 is van start.

We lopen een deel mee en interviewen Corinna nog snel als ze het water halverwege uit komt. Het was toch wel koud en Han zwemt flink door gaf ze aan. Top dat ze er bij was!

We laten op de helft Han en Co alleen, maar niet zonder toezicht en begeleiding. Dat is zo fijn dat er altijd mensen zijn die langs de kant staan in de bochten met een felle lamp en anderen die meelopen om een oogje in het zeil te houden. Albèrt klopt op het raam van het busje en vraagt of we een kop koffie willen. Nou dat wilde we wel.

Eindpunt 3,8 km zwemmen in de Singel in zicht.

Ongelooflijk hoe snel Han weer in het zicht van het eindpunt was. Van de twee fietsers van Team Martin Oostveen Hoveniers, die het eerste stuk meerijden voor support en navigatie is alleen Martin zelf nog maar aanwezig. Pieter is onderweg horen we. Die had ook niet gerekend op zo’n snelle zwemtijd.

Op naar de provincie Zuid-Holland

Tijdens het omkleden wordt er gelachen en iets warms gedronken. Ook nu staat Han weer vlot buiten met de tijdritfiets aan de hand. Hij vraagt aan Martin of hij de route heeft en roept’ kom op we gaan’. Als ze koud een paar minuten vertrokken zijn komt Pieter aan. Die zet de achtervolging in.

Deze keer doen we de provincie Zuid-Holland aan. Vorig jaar toevallig ook de tweede triathlon. We herinneren ons nog goed de geweldige ontvangst in Rotterdam bij trainer Ramon Storm van Rotterdam Atletiek. Daar ontmoette Han zelfs een wereldrecordhouder racerunning. Dit keer zal de finish helaas nog zonder racerunners zijn.

Team Martin Oostveen begeleid Han tijdens 180 km fietsen

Ook wij zetten met de camper de achtervolging in en treffen de mannen langs De Kromme Mijdrecht zo’n beetje op de grens van de provincie Utrecht en Zuid-Holland waar we rustig achter hen aan gaan rijden. De eerste verzorging is afgesproken ter hoogte van Vrouwenakker. Ook het fietsen gaat voorspoedig in het begin.

Sluitertijd en diafragma

Mooi van het starten in deze periode is dat we in het donker beginnen en de zon op zien komen. Vandaag belooft een redelijk mooie dag te worden dus we kijken uit naar de beelden die we zullen schieten. We leren elke triathlon weer beter om te gaan met de verandering van licht, dus sluitertijd en diafragma goed in te stellen.

Maar door de dubbele functie die we vandaag hebben merken we dat we dat wel eens over het hoofd zien. Het is dan ook altijd spannend om daags na de triathlon de beelden terug te gaan kijken. Om vast vooruit te lopen op de film die we voor ogen hebben. De videobeelden die we deze dag hebben gedraaid zijn prachtig.

Richting de kust

De route gaat richting de kust en ter hoogte van Lisse worden Pieter en Martin afgelost door Sander en Denny. Frisse benen die zeker weer tot het 140 km punt bij Han blijven. Vanaf daar neemt Co het stokje over.

Han voelt zich goed en dat zien wij ook aan hem. Hij eet en drinkt en praat en lacht. Die zit goed in z’n vel vandaag. Na Lisse spreken we af dat we ter hoogte van Noordwijk weer  op ze zullen wachten. Dan is het ook wel tijd voor appeltaart.

Appeltaart en drinken aan de kust bij Noordwijk

Inmiddels is het heerlijk weer. Beetje zon, beetje wind en aangename temperatuur voor deze tijd. In Noordwijk rijden we door tot we op een parkeerplaats uitkomen waar ze langs zullen fietsen. Ik, Erik, loop net met de camera richting de zee over een pad door de duinen als ik Co hoor roepen dat ze er al aankomen. Dan maar weer terug, had de zee net in beeld.

Dansje voor de dames

De taart wordt aangesneden en we staan op gepaste afstand met elkaar te kletsen als we Han plots weg zien lopen. Hij steekt over richting de duinen en raakt in gesprek met een aantal dames die staan te wachten op een vriendin die 50 is geworden. Of Han iets leuks in wilde spreken voor haar….nou dat was geen probleem. Han luidde het zelfs in met een vrolijk dansje en wenste de dames een fijne dag. Even ter herinnering, hij is dus ook bezig met een long distance triathlon. Wat een energie zit er in die man.

Koffie met appeltaart

We besluiten om de pier van Scheveningen over te slaan en naar Loosduinen te rijden om ze daar op te wachten. We hebben Co al een paar keer koffie uit de Moka belooft en dat moest er daar maar eens van komen vond hij. Zo gezegd zo gedaan. We zetten de camper op een parkeerplek en gaan op de stoep koffie zitten maken.

Loosduinen is niet ver van Hoek van Holland. Daar wilde we dolgraag ook filmen, hopelijk zo’n joekel van een tanker of een anders schip. Dat liep toch niet helemaal zoals gepland. Via Whatsapp delen de fietsers een locatie en we zien dat ze al voorbij Hoek van Holland zijn als wij best nog een eind moeten. Ze gaan hard!

Het delen van de locatie kunnen we tijdens de derde triathlon naar alle waarschijnlijkheid met alle belangstellenden doen. We krijgen dan de tracker te leen die op het moment in ontwikkeling is voor gebruik bij triathlon wedstrijden. Die tracker kan dan detecteren of je aan het stayeren bent. Tijdens de triathlons van TwaalfTwintig heeft alleen Han een tracker hoor, geen controle dan.

We treffen de mannen ergens op een punt langs de Maasdijk. Daar wordt wat gegeten en gedronken en zetten we de route voort naar Schiebroek. Daar zal Co, die zich achter in de bus al aan het omkleden is, op de fiets stappen om de laatste kilometers met Han richting Gouderak te fietsen. In Gouderak was vorig jaar ook de wissel van fietsen naar lopen, lekker voor de herkenning.

Rottemeren

We doen nog een stop voor we naar Gouderak rijden. De Rottemeren. Op de kaart leek het een prachtig punt en in het echt is dat het ook absoluut.

Als we met de camera’s naar het water lopen zeggen we nog tegen elkaar dat we hopelijk op tijd zijn. Dat is de goden verzoeken, want Jorèn ziet Han en Co al rijden op de dijk. Zo snel als het kan kiezen we een punt om ze te fotograferen, maar dat viel niet mee. Toch maar even naar het water doorgelopen om wat plaatjes te schieten. Prachtig natuurgebied is het, de Rottemeren.

De wissel en versterking

Bij het wisselpunt komen Olaf en Gerard Remmerswaal net aanrijden. Olaf in de auto van ABS Autoherstel en Gerard in de auto van Co. Co zal vanaf hier naar huis rijden om geen gedoe te hebben rond de avondklok die nog geldt.

Het team tijdens het lopen van de marathon

Het is al een paar keer gezegd, maar het gaat echt heerlijk vandaag met Han. Hij komt met een brede lach op zijn gezicht aan en begroet Gerard uitbundig bij aankomst. Jorèn neemt de fiets aan en zet die gelijk achter op de camper. Han kleed zich in de camper om en is weer aan het eten en drinken. Niet te veel want dat kan met lopen alleen maar in de weg gaan zitten. De tas met voeding en spullen die Han mogelijk onder weg zal willen gebruiken geven we aan Gerard. Hij fietst afwisselend met Olaf samen de hele marathon, die Han nu gaat lopen, mee. Ze verzorgen tevens de navigatie zodat we Han niet kwijt zullen raken dit keer.

De wissel verloopt relaxed en ook weer zeer vlot. Han is voor we het weten de straat alweer uit en Gerard springt snel op de fiets om hem te gaan volgen. De looproute gaat richting Ouderkerk aan den IJssel en zal door het prachtige natuurgebied lopen langs De Loet. Onderweg op de dijk langs de Hollandsche IJssel staan we Han en Gerard op te wachten in het zonnetje. De plaatjes spreken voor zich.

Han pakt bij de auto zijn Aftershocks en zet een playlist aan met van alles wat. Van Creedence Clear Water Revival tot Vivaldi. Met muziek op lijkt Han de focus echt helemaal te pakken te hebben. In geen van de triathlons die we tot nu toe hebben gedaan met hem was hij zo in zijn eigen bubbel en zo gefocust tijdens het lopen. Met Jorèn had ik het er nog over dat je tijdens de triathlons als begeleiding vanzelf ook het gevoel overneemt waarin Han het beleeft. Dat is vandaag een enorm goed gevoel.

Spiegeltje spiegeltje...

Wonderdrank?

Als we in de buurt van Stolwijk komen horen we dat Inge samen met Tim al in Haastrecht staan te wachten. Tim loopt weer de laatste kilometers met z’n vader mee. We hopen dat dit een traditie wordt, want het is zo mooi om te zien als die twee elkaar ontmoeten. Tim vol trots en Han krijgt daardoor weer een nieuwe energie boost.

In eigen bubbel tijdens de marathon

Over energie boost gesproken. In de aanloop naar deze triathlon heeft Han Beet-It geprobeerd. Een geconcentreerde vorm van bietensap voor een natuurlijke boost. Zou dat het geheim zijn van de vorm waarin Han vandaag verkeert? We gaan de volgende keer de proef op de som nemen.

Als Han en Tim in Haastrecht vertrekken voor de laatste kilometers richting Reeuwijk kijken we op de routekaart waar we nog een laatste keer willen staan voor beelden en vertrekken we ook. Reeuwijk is dit keer de finish plaats. Precies op het punt bij Bistro ‘t Wapen, waar we vorig jaar begonnen met het zwemonderdeel in de Reeuwijkse Plassen.

Tegenover het pad aan de overkant van de Breevaart, waar ze voorbij zullen komen zetten we de camper ergens op de stoep en wachten Han, Tim en Gerard op. Gerard heeft de volle 42 km met Han mee gefietst. Ook hij zat heerlijk in zijn bubbel en genoot van Han en het mooie weer.

De zon gaat inmiddels onder en dat zorgt ervoor dat de temperatuur ook snel daalt. Daar lopen ze, een prachtig plaatje. We horen ze met elkaar praten en Gerard volgt hen op de voet. Op naar het eindpunt.

Laatste lootjes langs de Reeuwijkse plassen.

De finish

Daar staan Inge en Lotte met een kennis en een vriendin op hen te wachten. Absoluut een warme ontvangst en een prachtige afsluiting van triathlon #02.

Triathlon 2 van 2021 zit er op.

3.830 m gezwommen, 180,57 km gefietst en 43,07 km gelopen in 12 uur en 18 minuten. We komen in de buurt van 12:20.

Op naar #03, de provincie Gelderland.

Zaterdagochtend 23 januari 2021, half vijf ‘s ochtends.

Han pakt de draad weer op en begint weer met de eerste van twaalf hele triathlons die in 2021 op het TwaalfTwintig programma staan.

Herstart: 12 hele triatlons in 12 maanden naar 12 provincies

In maart 2020 was besloten om TwaalfTwintig stil te leggen in verband met Corona. Han had toen net de derde er op zitten. Voor de aanvang van de eerste in 2021 op deze zaterdag hebben we uitgebreid met de kern van het team overlegd. Er is besloten om weer te beginnen en het tijdens de eerste triathlons met een zo klein mogelijk team te gaan doen. 

Jan en Co, collega’s en boezemvrienden van Han, vergezellen elkaar en zullen Han volgen met hun auto. Ze steunen hem ook weer om de beurt bij het fietsen en lopen. Co heeft bij het zwemmen in de Singel in Woerden de begeleiding van Han op de sup toegezegd. Jorèn en Erik, van Punch Creative, volgen de hele dag in de camper met hun camera’s in de aanslag. En tot slot het team van Martin Oostveen Hoveniers dat hem om beurten vergezeld in de eerst 100 km richting Noord-Brabant.

Zoals we al eerder bekend hebben gemaakt start elke triathlon dit jaar vanuit Woerden en gaat dan voor de finish telkens naar één van de Nederlandse provincies. Voor deze eerste editite is gekozen om de Singel in het hart van Woerden rond te zwemmen. Eén van onze hoofdsponsors, Albèrt de Goey, heeft aangeboden om vanuit zijn woning te vertrekken. Mooier kan het niet, het grenst aan de steiger naast het Kasteel van Woerden waar Han zo de Singel in kan stappen.

Een sprookjesachtige zwemstart

Het is een koude ochtend met een windje uit het zuidwesten dat er mag zijn. De watertemperatuur zal rond 5 graden geweest zijn, maar het ligt er wel gladjes bij. Dit geeft een prachtige spiegeling van Het kasteel en de grote kerk, het beeld lijkt wel een sprookje. Vijf uur, het is zover. Han gaat, met de TwaalfTwintig Arena badmuts over de andere hoofdbescherming, te water en start met de eerste hele triathlon die zal eindigen in de provincie Noord-Brabant.

Het zwemmen gaat voorspoedig. We kunnen hem mooi in het vizier houden en op sommige punten langs de Singel staan mensen met een lamp die als baken dienst doet. Er hing zelfs een spandoek nabij de watertoren met een ondersteunende leuze er op. Na ongeveer vijf kwartier komt Han weer aan bij het Kasteel en gaat zich opmaken voor 180 km fietsen. De warme douche is een genot.

Op naar de Efteling

Warm gekleed, in het nieuwe TwaalfTwintig jack dat beschikbaar is gesteld door onze sponsor Bioracer en van logo’s is voorzien door Sporthuis uit Woerden, stapt Han op de fiets en vertrekt met begeleiding van Pieter en Denny richting Vianen. Daar nemen Boy en Sander het over en vervolgen de weg samen met Han. De route gaat onder Vianen langs het Merwedekanaal richting de Biesbosch.

Het blijft zeker tot aan de biesbosch schemerig en we zien aan de overkant van het kanaal alleen de fietslampjes. De wind speelt Han niet in de kaart tot nu toe en voelt koud aan. Halverwege de dijk langs de Biesbosch hebben Jan en Co besloten hem op te wachten met warme thee en appeltaart. Natuurlijk ontbreekt de appeltaart niet, even een momentje om aan thuis te denken.

Daarna gaat de route richting het oosten langs de Bergsche Maas richting ‘s Hertogenbosch. Om ter hoogte van Heusden, dat bijna op de grens van Gelderland en Noord-Brabant ligt, zuidwaarts te gaan richting Nationaal Park De Loonse en Drunense Duinen. Daar gaan Sander en Boy van Team Martin Oostveen Hoveniers dan weer op fiets terug naar Nieuwegein, bikkels, en start Han met een rondje dat hij tweeënhalf keer zal rijden om de 180 km vol te maken. Jan en Co staan paraat op daar Han zo goed mogelijk uit de wind te houden.

We wachten Han en Co op bij het eindpunt van het fietsen bij de Efteling. Met genoegen gaat de fiets na aankomst tegen de bus, daar is hij nu wel klaar mee. Het waren 180 pittige kilometers. Tijd voor een soepie en wat eten.

Genieten van de natuur en het afzien

Rest nog 42,2 km lopen. De looproute loopt door en langs de duinen en zal via de IJzeren man en het Halvezoolenlaantje eindigen bij Atletiekvereniging O.S.S. VOLO in ‘s Hertogenbosch. Dit keer niet met Racerunners en ook niet met een groot onthaal.

Gedurende het lopen zit er telkens iemand op de MTB die bij Han in de buurt blijft. Altijd handig voor een gelletje of andere sport versnapering. Helaas valt de schemering alweer rond vijf uur in en valt er natte sneeuw. Omstandigheden die het er niet makkelijker op maken. Na de IJzeren man is Erik Han en Jan kwijt.

Erik besluit de route te volgen en komt na een bospad uit bij de camper en de volgauto, maar ook daar geen Han. Gelukkig had de volgauto al wel contact gehad met Han. We zetten de MTB achter op de bus, de racefiets van Han gaat in de volgauto en we gaan de twee mannen opzoeken.

Inmiddels is er ook contact met Inge, de vrouw van Han, die met hun zoon Tim onderweg was. Tim zal het laatste stuk samen met met zijn vader lopen. We hebben Han en Jan snel gevonden en begeleiden hen weer richting de geplande route. Er zijn inmiddels wel wat extra kilometers gelopen, dus bedenken we een alternatief voor het vervolg.

Het volgen van de mannen is best nog een uitdaging. Het is inmiddels donker, er valt natte sneeuw afgewisseld met regen, en we moeten kris kras door de polder met de camper en de volgauto omdat we niet overal bij hen kunnen blijven.

De laatste lootjes

Op het punt waar we Inge en Tim ontmoeten zit Han er wel een beetje doorheen. We besluiten dat we het eindpunt in Vlijmen bij de kerk daar leggen. We praten Han moed in en als Inge en Tim aankomen pept Tim zijn vader op en staat Han klaar voor de laatste kilometers. Tim navigeert en is dé motivator voor de laatste zware kilometers. Op ongeveer een kilometer of 8 voor het einde komt Jan nog met een goede opkikker voor de lopers. Een soort van opkikker die ook zorgt voor veel plezier bij het volg team. Voor het behoud van Jan houden we het bij deze uitleg 😉

Als we de kerktoren van Vlijmen zien besluiten we door te rijden en wachten we Han en Tim op. Tim, die overigens goed zichtbaar is in het TwaalfTwintig shirt. Een shirt dat je, als de winkels eenmaal weer open zijn, bij Sporthuis in Woerden voor € 15,00 kan kopen. De helft van dit bedrag komt ten goede aan Stichting het Gehandicapte Kind. Want dat is nog altijd het goede doel dat we steunen.

Op gepaste afstand van elkaar wachten we de twee op. Ze komen voldaan en met de armen omhoog aan op het pleintje waar de auto’s staan. Han bedankt het team en kruipt snel op de achterbank van de witte camper, waar het behaaglijk warm is.

De eerste zit er op, sober en zonder veel bombarie. We hopen dat het snel weer als vanouds zal zijn bij de finish.

Op naar triathlon #02.

03:15 ging de wekker op zaterdag 2 februari. Han startte een uur eerder dan in Groningen om de druk aan het eind van de dag niet te veel te hebben. Dit keer stonden er aan het eind van de ‘rit’ ook weer Racerunners samen met hun trainer Ramon op Han te wachten bij Rotterdam Atletiek.

De dagen voor de triathlon hebben we de routes bekeken voor het fietsen en lopen. Tijdens de tweede editite fietste Team Martin Oostveen Hoveniers met Han mee. Zij hadden de route uitgestippeld vanaf Reeuwijk bovenlangs in de provincie richting de kust en dan vanaf Scheveningen richting Gouderak voor de wissel naar het lopen. In tegenstelling tot Groningen is er nu gekozen voor een route waar slecht 2 keer een rondje van 10 km werd gereden onder Alphen a/d Rijn. Ook voor het zwemmen zetten we in Google Maps een route uit over de plas. De ’s-Gravenbroekseplas bij Reeuwijk in dit geval. Iemand van het supportteam heeft die route dan op de telefoon bij zich om in de gaten te houden of Han goed zwemt.

De start mocht plaatsvinden bij Het Wapen van Reeuwijk. Daar kon Han zich omkleden in een kleine ruimte bij het terras aan het water wat normaal gesproken de bar was. De fluisterboot hadden we te leen gekregen van Sup en Watershop en was de dag voor de start al door Han en Co opgehaald en klaargelegd bij de start. Om ongeveer 04:30 waren we op de locatie aanwezig. Bijna fluisterend wordt er met elkaar gesproken om aanwonenden niet wakker te maken. We drinken een bak koffie en hebben het over koetjes en kalfjes. Iedereen en met name Han is erg relaxed die ochtend. De temperatuur is rond de 11 graden en er staat een lekker briesje.

Supporters van AV Clytoneus zijn die ochtend goed vertegenwoordigd. Ze helpen Han met het dichtritsen van het pak, spreken hun ontzag meermaals uit en juichen hem om 05:00 toe als hij begint aan de tweede van twaalf triathlons. In de boot zitten Jan, Co en Jorèn, gewapend met lampjes, de GPS locatie en de camera’s voor foto en filmopnames.

Het zwemmen gaat voorspoedig. De eerste oversteek op de plas was wel onstuimig. Door de wind waren er een aardige golven op het water waar Han tegenin moest zwemmen. Richting de oversteek kwam Han even in de luwte te liggen van de aangrenzende woningen. Ondertussen was Erik samen met de supporters naar het punt gelopen waar Han zou oversteken naar een aangrenzende plas om uiteindelijk terecht te komen op de Breevaart. Daar, aan de voorkant bij Het Wapen van Reeuwijk, was de finish van het zwemmen. Vanaf de kant wordt er goed aangemoedigd en de mannen in de boot geven aanwijzingen voor de richting. Het bleek op de plas namelijk wel dat er zo hier en daar nog wat palen van fuiken stonden. Daar hebben ze Han maar wel omheen geleid voor alle zekerheid.

Bij de zwem finish was ook het team van Martin Oostveen Hoveniers inmiddels aangekomen. De mannen waren bezig met het uitrusten van de fiets met lampjes en bidons en waren er klaar voor!

Een miezerig buitje bij de start van het fietsen maakte dat er wel in regenkleding gefietst moest worden. Maar gelukkig was het al ter hoogte van De Hoef dat die kleding de bus in kon. Daar werd ook de eerste punt appeltaart, van Inge, verorberd. Het voelde goed, het zag er goed uit en de route was goed te volgen. Voor de vVolgauto zou deze dag wel een uitdaging worden. Als ze langs provinciale wegen fietsen moet er om de 10km zo’n beetje gestopt worden om te kijken of er iets nodig is, maar ook om foto’s te maken voor het blad Transition. In de editie van maart publiceren zij een verhaal over de onderneming van Han, Jorèn en Erik verzorgen dus naast het filmen ook beeldmateriaal voor dit artikel.

Als we ter hoogte van het Braassemermeer de route weer kunnen volgen zijn we Han en de fietsers van Martin Oostveen kwijt. ‘Hier zouden we ze nu toch zeker moeten zien…’. ‘Daar gaan ze volgens mij, oh nee…’. Ze zijn verkeerd gereden en missen de wisselpost voor fietsers. Het team zou telkens met twee bij Han zijn en met elkaar afwisselen. Als we besluiten te gaan rijden zien we ze in de verte nog net over een kruispunt gaan. De ‘frisse’ fietsers moeten gelijk aan de bak om ze bij te halen en wij zoeken ze op en geven vanuit de bus aan dat ze in moeten houden, alles komt weer goed.

Bij Oegstgeest gaat de route richting de duinen en splitsen onze wegen. Wij gaan richting Wassenaar om ze halverwege de duinen te treffen. Er wordt bij Sander een GoPro onder het zadel gemonteerd voor een timelapse van hun duinrit en we gaan elk onze eigen weg.

Bij Wassenaar treffen we ze inderdaad, maar omdat we ons voor de mooie plaatjes in de duinen hadden verschanst ging de trein gewoon door. Een ferm fluitje van Erik kreeg gelukkig aandacht en ze maakten rechtsomkeert. Tijd om te eten en te drinken en dan op naar Scheveningen.

Vanaf daar wordt het voor ons een uitdaging om ze weer op te pikken. Er is nog geen tracker waarmee we Han kunnen volgen. We hebben het met WhatsApp Live Locatie geprobeerd. Ging op zich prima, maar was niet ideaal. Het eerstvolgende treffen was gepland net buiten Den Haag. Scheveningen hebben we helaas gemist, maar we moesten kiezen voor Duin of Boulevard. De ontmoeting loopt goed. Er komt ook een witte Volvo aanrijden en iemand zwaait ons met een brede glimlach toe. ‘We waren met de hond naar het strand en dachten we kijken op de weg terug naar huis even bij Han’, leuk dat mensen het dus volgen op de dag zelf. We proberen zo actief mogelijk te zijn op social media, maar soms blijkt alles bij elkaar wel dat we tijd te kort komen. Olaf en zijn moeder zijn overigens tot aan de finish mee gereden die dag, toppers!

Daarna ging het mis, we namen een verkeerde afslag in de buurt van Zoetermeer omdat we probeerde bij de volgende fietsers wissel te zijn. Wat doen we? Gaan we terug? Rijden we door? Waar zitten ze nu eigenlijk? Om een lang verhaal kort te maken, ze zaten ver voor ons uit. Wind mee en fietsers van Oostveen bij je hebben is dan nergens goed voor (smile). We hebben contact met Martin die wel in de buurt van de fietsers en Han zit. ‘In Waddinxveen zit een ABS Autoherstel waar we hebben afgesproken voor een ‘hersteldrankje’’ geven we nog aan. We proberen te vermijden dat we opnieuw een envelop van het Justitieel Incasso Bureau op de mat krijgen, maar verplaatsen ons zo snel mogelijk naar het filiaal van ABS Autoherstel. Het moment dat wij de inrit daar op rijden zien we Martin ons in de andere rijrichting voorbij schieten, maar geen fietsers. Paniek, we bellen hem snel. ‘Ze rijden langs het water en zijn al verderop’ was wat we te horen kregen. Die ontmoeting was dus mislukt. We bieden onze excuses meerdere keren aan en vervolgen onze weg richting het rondje dat ze zouden rijden net onder Alphen a/d Rijn.

Daar was afgesproken met Gerard van Dam van Dronescenario. Hij zou ze daar met de drone gaan volgen. Wind, had ik dat al genoemd? Die was er in de polder niet minder op geworden namelijk. Hij was zelfs zo straf dat de drone de lucht niet in kon omdat hij onbestuurbaar was. Jammer, want we keken uit naar die beelden.

Nadat de twee rondjes in de polder zijn volbracht wordt het laatste stuk richting de wissel bij Fysiotherapie Oranjestaete in Gouderak ingezet. Als we met de bus aankomen in Gouderak zien we bij het inrijden al supporters staan en hangt er een zelf gemaakt spandoek met een aanmoediging. Bij de praktijk staan er weer supporters van AV Clytoneus om Han te verwelkomen. Aafke, mede eigenaar van de praktijk, heeft binnen lekkers en koeken klaar staan en de ruimte lekker verwarmd. Eenmaal binnen maakte Aafke bekend dat ze met de praktijk een mooi bedrag doneren voor het goede doel, geweldig! De perfect plek voor de wissel naar het looponderdeel van die dag.

We zetten de fiets achterop de bus, starten de looproute op de navigatie en halen de LOOP bak naar voor in de bus. Binnen kleed Han zich rustig om en praat wat bij met de groep die hem op stond te wachten in Gouderak. Nick, die ‘s ochtends ook het eerste fiets deel er al bij was, loopt het eerste stuk door de polder met Han mee. Het waait nog altijd behoorlijk en die wind heeft Han tegen in de richting van Rotterdam. Jan schuift aan in de bus en Jorèn gaat met eten en een camera met de lopers meet op de mountainbike.

De zon! De prachtige omgeving waar Han loopt wordt nog mooier omdat de zon zich inmiddels laat zien. Goede omstandigheden om te lopen, op de wind na dan. Erik en Jan hadden de bus op een strategisch punt in de polder geparkeerd, mooi voor de foto’s. Totdat Erik dacht dat ze al wel in beeld zouden moeten zijn. We stonden niet op het goede punt, (smile) en zijn gaan rijden. Ook toen was het spotten wel een probleem zonder GPS locatie van de lopers. Eenmaal voorbij Berkenwoude kwam de witte Volvo ons tegemoet rijden. Dat was de indicatie dat Han nog achter ons zou zitten, en dat bleek gelukkig ook zo.

Eenmaal weer aangesloten zijn we op de dijk richting Ouderkerk a/d IJssel achter Han gebleven en hebben hem tot Rotterdam goed kunnen volgen. Jan was inmiddels al aangesloten bij Han en zou met hem meelopen tot de finish met de Racerunners bij Rotterdam Atletiek. Ook geen kleine prestatie, die 30km die Jan heeft gelopen. Als we in de verte de Brienenoordbrug spotten weten we dat het met de marathon ook goed ‘loopt’. We hebben voordat Han het Kralingse Bos in gaat nog een laatste bevoorrading van Jorèn en zien ze uit het oog verdwijnen.

Rotterdam, we rijden met de bus de looproute over de Willemsbrug richting de Erasmusbrug om toch die beleving ook te hebben. Onderaan de Erasmusbrug gaan we posten om ze daarna het laatste stuk naar Rotterdam Atletiek te kunnen volgen. Nu hebben we wel weer een indicatie van de locatie van Han via WhatsApp Live Locatie. Net als in Groningen stromen de WahstApp berichten weer binnen op de telefoon. ‘Waar zitten ze nu?’, ‘Hoe laat verwacht je dat Han op de baan is’, ‘Kan ik hem nog wel volgen?. Op het moment dat we ze vlak bij de Erasmusbrug zien aankomen stapt Nick weer in zijn loopschoenen om het laatste stuk mee te lopen met Han en Jan en rijden wij vooruit naar de finish.

Daar aangekomen horen we trainer Ramon al op een enorme enthousiaste, Rotterdamse, toon aan de Racerunners uitleggen dat Han eraan zit te komen en dat ze een korte warming up gaan doen. En dan is het zover. Van achter de hoge haag van coniferen horen ze op de baan de stem van Han. ‘5, 4, 3, ja we komen eraan hoor, 1….’

Wat een ontvangst. De spraak vaardige Ramon heet op zijn Rotterdams Han van harte welkom en nodigt hem uit om een rondje met de kinderen uit Den Haag, Dordrecht en Rotterdam te gaan lopen. Na afloop in de kantine krijgen de kinderen en Han nog een presentje uit handen van Ramon en sluiten we met een heel goed en voldaan gevoel triathlon #02 af.

In de podcast die te vinden is op de Tri-Times podcast website hoor je Han zijn verhaal. We kijken alweer uit naar de volgende!

Statistieken #02

13:17:04

1:18:38

4 km

24:32

6:23:49

187 km

21:54

4:48:12

42 km

Behind the ziens #02 | Punch Creative