03:15 ging de wekker op 2 februari. Han startte een uur eerder dan in Groningen om de druk aan het eind van de dag niet te veel te hebben. Dit keer stonden er aan het eind van de ‘rit’ ook weer Racerunners samen met hun trainer Ramon op Han te wachten bij Rotterdam Atletiek.

De dagen voor de triathlon hebben we de routes bekeken voor het fietsen en lopen. Tijdens de tweede editite fietste Team Martin Oostveen Hoveniers met Han mee. Zij hadden de route uitgestippeld vanaf Reeuwijk bovenlangs in de provincie richting de kust en dan vanaf Scheveningen richting Gouderak voor de wissel naar het lopen. In tegenstelling tot Groningen is er nu gekozen voor een route waar slecht 2 keer een rondje van 10 km werd gereden onder Alphen a/d Rijn. Ook voor het zwemmen zetten we in Google Maps een route uit over de plas. De ’s-Gravenbroekseplas bij Reeuwijk in dit geval. Iemand van het supportteam heeft die route dan op de telefoon bij zich om in de gaten te houden of Han goed zwemt.

De start mocht plaatsvinden bij Het Wapen van Reeuwijk. Daar kon Han zich omkleden in een kleine ruimte bij het terras aan het water wat normaal gesproken de bar was. De fluisterboot hadden we te leen gekregen van Sup en Watershop en was de dag voor de start al door Han en Co opgehaald en klaargelegd bij de start. Om ongeveer 04:30 waren we op de locatie aanwezig. Bijna fluisterend wordt er met elkaar gesproken om aanwonenden niet wakker te maken. We drinken een bak koffie en hebben het over koetjes en kalfjes. Iedereen en met name Han is erg relaxed die ochtend. De temperatuur is rond de 11 graden en er staat een lekker briesje.

Supporters van AV Clytoneus zijn die ochtend goed vertegenwoordigd. Ze helpen Han met het dichtritsen van het pak, spreken hun ontzag meermaals uit en juichen hem om 05:00 toe als hij begint aan de tweede van twaalf triathlons. In de boot zitten Jan, Co en Jorèn, gewapend met lampjes, de GPS locatie en de camera’s voor foto en filmopnames.

Het zwemmen gaat voorspoedig. De eerste oversteek op de plas was wel onstuimig. Door de wind waren er een aardige golven op het water waar Han tegenin moest zwemmen. Richting de oversteek kwam Han even in de luwte te liggen van de aangrenzende woningen. Ondertussen was Erik samen met de supporters naar het punt gelopen waar Han zou oversteken naar een aangrenzende plas om uiteindelijk terecht te komen op de Breevaart. Daar, aan de voorkant bij Het Wapen van Reeuwijk, was de finish van het zwemmen. Vanaf de kant wordt er goed aangemoedigd en de mannen in de boot geven aanwijzingen voor de richting. Het bleek op de plas namelijk wel dat er zo hier en daar nog wat palen van fuiken stonden. Daar hebben ze Han maar wel omheen geleid voor alle zekerheid.

Bij de zwem finish was ook het team van Martin Oostveen Hoveniers inmiddels aangekomen. De mannen waren bezig met het uitrusten van de fiets met lampjes en bidons en waren er klaar voor!

Een miezerig buitje bij de start van het fietsen maakte dat er wel in regenkleding gefietst moest worden. Maar gelukkig was het al ter hoogte van De Hoef dat die kleding de bus in kon. Daar werd ook de eerste punt appeltaart, van Inge, verorberd. Het voelde goed, het zag er goed uit en de route was goed te volgen. Voor de vVolgauto zou deze dag wel een uitdaging worden. Als ze langs provinciale wegen fietsen moet er om de 10km zo’n beetje gestopt worden om te kijken of er iets nodig is, maar ook om foto’s te maken voor het blad Transition. In de editie van maart publiceren zij een verhaal over de onderneming van Han, Jorèn en Erik verzorgen dus naast het filmen ook beeldmateriaal voor dit artikel.

Als we ter hoogte van het Braassemermeer de route weer kunnen volgen zijn we Han en de fietsers van Martin Oostveen kwijt. ‘Hier zouden we ze nu toch zeker moeten zien…’. ‘Daar gaan ze volgens mij, oh nee…’. Ze zijn verkeerd gereden en missen de wisselpost voor fietsers. Het team zou telkens met twee bij Han zijn en met elkaar afwisselen. Als we besluiten te gaan rijden zien we ze in de verte nog net over een kruispunt gaan. De ‘frisse’ fietsers moeten gelijk aan de bak om ze bij te halen en wij zoeken ze op en geven vanuit de bus aan dat ze in moeten houden, alles komt weer goed.

Bij Oegstgeest gaat de route richting de duinen en splitsen onze wegen. Wij gaan richting Wassenaar om ze halverwege de duinen te treffen. Er wordt bij Sander een GoPro onder het zadel gemonteerd voor een timelapse van hun duinrit en we gaan elk onze eigen weg.

Bij Wassenaar treffen we ze inderdaad, maar omdat we ons voor de mooie plaatjes in de duinen hadden verschanst ging de trein gewoon door. Een ferm fluitje van Erik kreeg gelukkig aandacht en ze maakten rechtsomkeert. Tijd om te eten en te drinken en dan op naar Scheveningen.

Vanaf daar wordt het voor ons een uitdaging om ze weer op te pikken. Er is nog geen tracker waarmee we Han kunnen volgen. We hebben het met WhatsApp Live Locatie geprobeerd. Ging op zich prima, maar was niet ideaal. Het eerstvolgende treffen was gepland net buiten Den Haag. Scheveningen hebben we helaas gemist, maar we moesten kiezen voor Duin of Boulevard. De ontmoeting loopt goed. Er komt ook een witte Volvo aanrijden en iemand zwaait ons met een brede glimlach toe. ‘We waren met de hond naar het strand en dachten we kijken op de weg terug naar huis even bij Han’, leuk dat mensen het dus volgen op de dag zelf. We proberen zo actief mogelijk te zijn op social media, maar soms blijkt alles bij elkaar wel dat we tijd te kort komen. Olaf en zijn moeder zijn overigens tot aan de finish mee gereden die dag, toppers!

Daarna ging het mis, we namen een verkeerde afslag in de buurt van Zoetermeer omdat we probeerde bij de volgende fietsers wissel te zijn. Wat doen we? Gaan we terug? Rijden we door? Waar zitten ze nu eigenlijk? Om een lang verhaal kort te maken, ze zaten ver voor ons uit. Wind mee en fietsers van Oostveen bij je hebben is dan nergens goed voor (smile). We hebben contact met Martin die wel in de buurt van de fietsers en Han zit. ‘In Waddinxveen zit een ABS Autoherstel waar we hebben afgesproken voor een ‘hersteldrankje’’ geven we nog aan. We proberen te vermijden dat we opnieuw een envelop van het Justitieel Incasso Bureau op de mat krijgen, maar verplaatsen ons zo snel mogelijk naar het filiaal van ABS Autoherstel. Het moment dat wij de inrit daar op rijden zien we Martin ons in de andere rijrichting voorbij schieten, maar geen fietsers. Paniek, we bellen hem snel. ‘Ze rijden langs het water en zijn al verderop’ was wat we te horen kregen. Die ontmoeting was dus mislukt. We bieden onze excuses meerdere keren aan en vervolgen onze weg richting het rondje dat ze zouden rijden net onder Alphen a/d Rijn.

Daar was afgesproken met Gerard van Dam van Dronescenario. Hij zou ze daar met de drone gaan volgen. Wind, had ik dat al genoemd? Die was er in de polder niet minder op geworden namelijk. Hij was zelfs zo straf dat de drone de lucht niet in kon omdat hij onbestuurbaar was. Jammer, want we keken uit naar die beelden.

Nadat de twee rondjes in de polder zijn volbracht wordt het laatste stuk richting de wissel bij Fysiotherapie Oranjestaete in Gouderak ingezet. Als we met de bus aankomen in Gouderak zien we bij het inrijden al supporters staan en hangt er een zelf gemaakt spandoek met een aanmoediging. Bij de praktijk staan er weer supporters van AV Clytoneus om Han te verwelkomen. Aafke, mede eigenaar van de praktijk, heeft binnen lekkers en koeken klaar staan en de ruimte lekker verwarmd. Eenmaal binnen maakte Aafke bekend dat ze met de praktijk een mooi bedrag doneren voor het goede doel, geweldig! De perfect plek voor de wissel naar het looponderdeel van die dag.

We zetten de fiets achterop de bus, starten de looproute op de navigatie en halen de LOOP bak naar voor in de bus. Binnen kleed Han zich rustig om en praat wat bij met de groep die hem op stond te wachten in Gouderak. Nick, die ‘s ochtends ook het eerste fiets deel er al bij was, loopt het eerste stuk door de polder met Han mee. Het waait nog altijd behoorlijk en die wind heeft Han tegen in de richting van Rotterdam. Jan schuift aan in de bus en Jorèn gaat met eten en een camera met de lopers meet op de mountainbike.

De zon! De prachtige omgeving waar Han loopt wordt nog mooier omdat de zon zich inmiddels laat zien. Goede omstandigheden om te lopen, op de wind na dan. Erik en Jan hadden de bus op een strategisch punt in de polder geparkeerd, mooi voor de foto’s. Totdat Erik dacht dat ze al wel in beeld zouden moeten zijn. We stonden niet op het goede punt, (smile) en zijn gaan rijden. Ook toen was het spotten wel een probleem zonder GPS locatie van de lopers. Eenmaal voorbij Berkenwoude kwam de witte Volvo ons tegemoet rijden. Dat was de indicatie dat Han nog achter ons zou zitten, en dat bleek gelukkig ook zo.

Eenmaal weer aangesloten zijn we op de dijk richting Ouderkerk a/d IJssel achter Han gebleven en hebben hem tot Rotterdam goed kunnen volgen. Jan was inmiddels al aangesloten bij Han en zou met hem meelopen tot de finish met de Racerunners bij Rotterdam Atletiek. Ook geen kleine prestatie, die 30km die Jan heeft gelopen. Als we in de verte de Brienenoordbrug spotten weten we dat het met de marathon ook goed ‘loopt’. We hebben voordat Han het Kralingse Bos in gaat nog een laatste bevoorrading van Jorèn en zien ze uit het oog verdwijnen.

Rotterdam, we rijden met de bus de looproute over de Willemsbrug richting de Erasmusbrug om toch die beleving ook te hebben. Onderaan de Erasmusbrug gaan we posten om ze daarna het laatste stuk naar Rotterdam Atletiek te kunnen volgen. Nu hebben we wel weer een indicatie van de locatie van Han via WhatsApp Live Locatie. Net als in Groningen stromen de WahstApp berichten weer binnen op de telefoon. ‘Waar zitten ze nu?’, ‘Hoe laat verwacht je dat Han op de baan is’, ‘Kan ik hem nog wel volgen?. Op het moment dat we ze vlak bij de Erasmusbrug zien aankomen stapt Nick weer in zijn loopschoenen om het laatste stuk mee te lopen met Han en Jan en rijden wij vooruit naar de finish.

Daar aangekomen horen we trainer Ramon al op een enorme enthousiaste, Rotterdamse, toon aan de Racerunners uitleggen dat Han eraan zit te komen en dat ze een korte warming up gaan doen. En dan is het zover. Van achter de hoge haag van coniferen horen ze op de baan de stem van Han. ‘5, 4, 3, ja we komen eraan hoor, 1….’

Wat een ontvangst. De spraak vaardige Ramon heet op zijn Rotterdams Han van harte welkom en nodigt hem uit om een rondje met de kinderen uit Den Haag, Dordrecht en Rotterdam te gaan lopen. Na afloop in de kantine krijgen de kinderen en Han nog een presentje uit handen van Ramon en sluiten we met een heel goed en voldaan gevoel triathlon #02 af.

In de podcast die te vinden is op de Tri-Times podcast website hoor je Han zijn verhaal. We kijken alweer uit naar de volgende!

Statistieken #02

13:17:04

1:18:38

4 km

24:32

6:23:49

187 km

21:54

4:48:12

42 km

Behind the ziens #02 | Punch Creative

Beleef de dag van triathlon #02 in Zuid-Holland met Punch Creative. Het support-, camera- en social media team.

Provincie nummer #02 van de twaalf is Zuid-Holland. De zwem, fiets en loop routes zijn uitgezet.

Dit keer is de start een uurtje eerder, 05:00. Op deze manier kan Han eerder finishen met de Racerunners. De verwachte aankomsttijd bij Rotterdam Atletiek zal tussen 19-20u zijn.

Zwemmen

De start van het zwemmen vindt plaats bij de Reeuwijkse plassen, ‘s Gravenbroek. We bedanken Café Bistro het Wapen in Reeuwijk dat we daar te water mogen gaan. Han gaat start hier de 3,8km zwemmen. Ter vergelijking, in een zwembad zijn dat 152 baantjes in een 25 meter bad.

Fietsen

Tijdens het fietsen krijgt Han gezelschap van Team Martin Oostveen Hoveniers. Zij zullen om de beurt in tweetallen met Han meefietsen en nemen de navigatie op zich. Mede dankzij het team staat er een prachtige route door polders, steden, dorpen, duinen en de Pier van Scheveningen.

De wissel van het fietsen naar het lopen gaat plaatsvinden in Gouderak, dankzij een behulpzame clubgenoot. Aafke Smeets stelt namelijk haar praktijkruimte beschikbaar om te wisselen en er even een kopje thee te drinken.

De marathon – lopen

Hierna gaat Han met de benenwagen weer door voor een marathon. Vanaf Gouderak loopt hij een stuk door de polder om vervolgens Rotterdam in te lopen. Het parcours bevat een deel van de marathon van Rotterdam, komt over de Erasmus en eindigt op de baan van Rotterdam Atletiek.

Ramon Storm, RaceRunner trainer in Rotterdam, heeft RaceRunners van Fortis uit Dordrecht, Haag Atletiek uit Den Haag en Rotterdam Atletiek bereid gevonden Han op te wachten op de baan van Rotterdam Atletiek om daar zijn marathon af te sluiten en het tweede vinkje op het shirt te zetten.

Een goed begin is het halve werk!

Ontwaken

04:45 uur gaat de wekker en nog geen 5 minuten later staat hij in de deuropening van onze slaapkamer om te vragen of wij, Jorèn en Erik, lekker hebben geslapen. Han is wakker.

We schuiven aan voor een ontbijtje en spreken nog kort de dag met hem door. Er is een mooie planning voor alle drie de onderdelen en de routes liggen vast. De routes werden de avond ervoor nog door Jorèn samen met Han tot in detail bekeken. Het is mooi om te horen dat Han bij elk punt wel een herkenning weet op te noemen. “Daar, op ongeveer de helft van de lokale fietsronde, staat een huisje dat er zo leuk uitziet. En je verwacht het niet maar het is een stroomhuisje.” of “Bij dat sluisje daar kan je niet verder met de volgauto en moet je de MTB even pakken.” Hij kent het gebied er op zijn duimpje en heeft niet gelogen, het is er prachtig zo bleek op de bewuste dag.

Rond 05:00 uur zien we de buitenlampen aangaan en komen de twee vrienden uit Groningen binnen die met hem meegaan op de sup tijdens het zwemmen. Het enthousiasme spat er af, van spanning is bij geen van allen iets te merken. Han geeft later aan dat dat moment van opstaan en de eerste keer het water ingaan voor die 3,8 km iets is waar hij erg naar uit had gekeken. “Er viel een soort last van mijn schouder, we zijn eraan begonnen!”

Dirk en Nils zijn inmiddels buiten bezig om de sup op goede druk te brengen en hun pak goed aan te trekken. In een hoek op de steiger ziet Dirk een oude kano liggen. Zo’n kano waar je op zit, het zal vast een mooie naam hebben. Hij besluit dat dat eigenlijk wel prettiger is en hij zich er sneller mee kan verplaatsen dan op de sup. Ze besluiten dat Nils altijd in de buurt van Han blijft en Dirk vooruit kan varen als dat nodig is.

Zwemmen

06:00 uur gaat Han het water in. Van de kant is de eerste vraag hoe koud het is, maar Han is in opperste concentratie en klikt op zijn horloge de timer aan en ligt in no time klaar om zijn eerste zwemslagen te maken. Voor we het weten is hij uit het zicht en zien we alleen nog de lampjes op de kano en de sup.

De filmploeg, Jorèn en Erik, hadden en sloepje met een fluistermotor tot hun beschikking, maar de accu van de sloep had een nacht in de kou gestaan en gaf niet meer de power om het bootje vooruit te brengen. Toen ze al peddelend weer aan de kant waren hoorde ze dat een enthousiaste buurman had besloten om zijn sloep uit de ‘winterstalling’ te halen. Met enige vertraging gaan Jorèn, de buren en nog twee vrienden van Han daarna op zoek naar Han op het Paterswoldsemeer.

Het zwemmen ging boven verwachting goed. In 1 uur en 19 minuten heeft hij 3,84 kilometer gezwommen in water dat 5 graden was bij een gevoelstemperatuur van de buitenlucht van -2. De kop is eraf!

Han nam een lekkere warme douche en ging zich klaarmaken voor het tweede onderdeel: 180 km fietsen.

Fietsen

We verblijven deze eerste keer bij Dick en Paula, Dick is de vader van Han. Ze wonen aan het Paterswoldsemeer op een prachtige rustige locatie. Het pad vanaf de proviciale weg naar het huis is onverhard. Daarom rijdt han het eerste stukje op een MTB en wachten Erik en Jorèn hem bij de weg op met zijn racefiets die achter op de camper staat die de hele dag bij Han zal blijven.

Tegen 08:00 uur komt Han aanrijden en de verlichting op de racefiets wordt alvast aangezet. Je moet weten dat Han gek is op lampjes. Een prachtig compact koplampje zorgt ervoor dat hij zeer goed zicht heeft op het wegdek dat voor hem ligt en het rode signaallampje achter is voor achteropkomend verkeer ook goed waar te nemen. Met de KASK helm op, die door Threels Cycling uit Woerden is geleverd, en goede winddichte kleding stapt hij over op de racefiets en gaat op weg voor 180 km fietsen.

De fietsroute is zo gekozen dat Han de eerste 60 km door de omgeving van Groningen reed en dan op een lokaal rondje uit zou komen van 20 km dat hij zes keer gaat rijden. Net als bij het zwemmen zit het tempo er goed in en voelt Han zich super. Het weer is helaas wel erg druilerig en door de combinatie met mist is de kou niet heel prettig. 

Naast de volgcamper zijn ook de twee vrienden uit Woerden, Jan en Co, aangesloten als volgwagen. Co heeft de racefiets in de auto liggen om op een bepaald moment mee te gaan fietsen tijdens de rondjes. Jan zal de eerste 21 km met Han meelopen.

In een thermosflesje dat passend is gemaakt voor de bidonhouder heeft Han lauwwarme thee zitten. Heerlijk bij deze temperaturen en met een beetje suiker er in ook nog smakelijk op de fiets. In de camper staat een thermoskan met de thee die als navulling dient. Als dat moment daar is en Han na een refill een eerste slok neemt, proest hij het uit, te heet nog! De bevoorrading verloopt voor de rest prima en het is heel prettig voor het volgteam en Han dat ze dichtbij kunnen blijven.

Als Han bij het lokale rondje aankomt is er ook een auto van RTV Noord aangesloten en is de afspraak gemaakt dat, als ze in de uitzending kunnen, hij een paar keer op de claxon drukt zodat Han heel even kan stoppen. In het prachtige Groningse dialect wordt Han geïnterviewd en sluit hij af met de toelichting van het goede doel en de woorden ‘Ja moi eem’.

Als Han nog 4 rondjes moet heeft Co zich inmiddels omgekleed en sluit hij aan. Straffe wind en een vieze miezerige regen zijn op dit moment toch wel een lastig element. Jan komt ons in de camper vergezellen en we rijden weg om ze op te zoeken. Eenmaal in het vizier roept Erik dat hij drie fietsers ziet. Het klopt, ze zijn met zijn drieën nu. Oom Jan, tegen de 70 jaar inmiddels, is ook aangesloten en zal een paar rondjes meefietsen. Het blijkt een welkome versterking omdat de omstandigheden toch wel pittig zijn.

Oom Jan heeft na 2 volle rondes zijn ondersteunende taak voltooid en Co blijft meefietsen tot de laatste ronde gedaan is. Han fietst dan nog het laatste gedeelte alleen en komt rond 15:05 aan bij vriend Andre thuis waar hij zich kan omkleden voor onderdeel drie: 42 km lopen.

Lopen

André had heerlijke broodjes en zelfs een pizza klaar staan. Die zijn voornamelijk door de begeleiding opgegeten omdat Han toen alleen gels en lichte dingen at. Wel ging de appeltaart van Inge, vrouw van Han, er tussendoor in bij Han. Ook bij de begeleiding trouwens. Bij André was Jan al omgekleed om met Han de eerste 21 km te gaan lopen. De route was in het begin gelijk aan de aanrijroute naar de lokale rondjes van het fietsen.

Han voelt zich goed, maar geeft aan dat de afgelegde 180 km in deze weersomstandigheden toch wel pittig waren. Met droge kleding en zijn nieuwe Hoka schoenen gaat hij om 15:24 uur de deur uit voor de marathon die nog voor hem ligt.

Het looptempo zit er direct goed in en Jan geeft aan dat het met Han wel goed zit. De camper probeert zo kort mogelijk te volgen en heeft inmiddels Co als gast gekregen. Als we stoppen voor een foto en filmmoment spreekt Erik een man en vrouw aan die hardlopend in de richting van Han en Jan liepen. De man reageerde enthousiast en zei dat hij het interview op RTV Noord had gehoord die ochtend. Onze lopers werden dan ook uitbundig begroet toen ze elkaar onderweg troffen.

Op 21 km van de marathon was afgesproken met Dirk, die ook op de sup stond ‘s ochtends, om het van Jan over te nemen. Niet zomaar een punt, maar bij het huis van zijn moeder in Groningen. Een mooie ontmoeting waar een trotse moeder haar zoon een hart onder de riem stak.

Han en Dirk vervolgde de weg door de nog prachtig verlichte winkelstraat richting het natuurgebied ten westen van de Paterswoldsemeer. Daar is Jorèn op de MTB met bepakte zakken en genoeg verlichting met de twee lopers mee gegaan. Han had het al aangegeven: ‘daar mocht het busje niet in.’ 

Inmiddels is Erik al een aantal keer gebeld door mensen die nieuwsgierig waren naar de tijd van aankomst bij atletiekvereniging Groningen Atletiek. Daar wachtte namelijk een kleine delegatie van gehandicapte kinderen met hun racerunners op hem. Samen met hen zou Han een rondje op de baan afleggen. De racerunner biedt de kinderen de mogelijkheid om te kunnen ‘hardlopen’, maar is een kostbare investering. Met het geld dat Han met zijn actie voor de Stichting het Gehandicapte Kind bij elkaar krijgt, kunnen de racerunners door een vereniging worden betaald.

Rond 20:00 uur was het zover: Han en Dirk kwamen aan bij de club en liepen de baan op waar de kinderen hem enthousiast ontvingen. Ook voor Han een momentje van geluk want hier doet hij het voor! 

Zullen we dan nog een rondje doen, weet je wat, we doen twee rondjes!

Na de twee rondjes wilde één van de kinderen het shirt dat Han aan had wel voorzien van het eerste vinkje van de twaalf. Done, wat een mooie finish. Er gaat niets boven Groningen!

‘s Avonds toen we weer ‘thuis’ waren en wat na zaten te praten zei Paula “Een goed begin is het halve werk”, en zo is het. Op naar de volgende triathlon in februari. We maken snel bekend waar en wanneer deze plaats zal vinden.

Ben je triatleet en nieuwsgierig naar hoe Han zich tijdens de triathlon voelde luister dan de eerstvolgende aflevering van de Tri-Times podcast.

Interview bij RTV Noord 2 januari 2020
beluister hier het radio fragment.

Redactioneel stuk RTV Noord 3 januari 2020

Interview op de radio bij RTV Noord 3 januari 2020

Bedankt Groningen Atletiek Stadspark voor de mooie finishplaats met RaceRunners van https://racerunning.nl/

Het aftellen is begonnen, niet naar het nieuwe jaar, maar naar 2 januari voor triathlon #01. Donderdag 2 januari start Han met de eerste van twaalf triathlons.

We verplaatsen ons vanuit de provincie Utrecht ruim 200 km noordwaarts. Het kan ook haast niet anders, we reizen af naar de provincie waar Han gewoond en gestudeerd heeft, Groningen.

Tijdens de feestdagen hebben we goed kunnen stapelen. De overgebleven kruidnoten, kerststol, kransjes, bonbons en nagerechten zijn verslonden. De weersvoorspelling ziet er prachtig, maar fris uit. Kortom, alle voorbereidingen zijn getroffen, klaar voor de start!

Zwemmen

Alles aan Han straalt uit dat hij er klaar voor is en alles is geregeld voor zijn eerste triathlon. Het zwemwater wordt het Paterswoldsemeer. Han vertrekt om 06:00 vanaf de steiger bij vader Poppema achter. Tijdens het zwemmen gaat er een bootje en een sup mee voor support en veiligheid. Kom je aanmoedigen? Kom naar Strandpaviljoen Paterswoldsemeer.

Fietsen

Het fietsparcours is zo gepland dat er goed support geleverd kan worden. Er zal warme bouillon en appeltaart voor Han klaar staan op afgesproken plekken. Als deze niet al op is gegaan tijdens het wachten. Han fietst een aantal rondes afgeleid van het parcours van de Grunnman.

Lopen

Han loopt één route door het prachtige gebied rondom Groningen richting de eindstreep. De finish zal bij Groningen Atletiek Stadspark zijn. Op de sintelbaan loopt Han een ereronde samen met één of meerdere kinderen met een racerunner.

Nog nooit gehoord van een racerunner?

Een RaceRunner is een driewielig loopframe zonder pedalen en met een borststeun en stuur. Kinderen en volwassenen met een lichamelijke beperking kunnen zich hiermee voortbewegen door te lopen of te rennen. RaceRunning is de para-atletieksport waarbij de atleet met een RaceRunner op een atletiekbaan verschillende afstanden loopt of rent. De RaceRunner is dan dus een sporthulpmiddel net als een sportrolstoel. Kijk voor meer info op https://racerunning.nl/

Han volgen?

Kom gerust kijken en aanmoedigen, zou super gaaf zijn! Tijdens het zwemmen kan je Han aanmoedigen bij Strandpaviljoen Paterswoldsemeer. Misschien spot je hem tijdens zijn rondes op de fiets of kom je naar de finish bij Groningen Atletiek Stadspark.

Maar… tenzij je in Groningen woont is dat misschien lastig, dat begrijpen we. Natuurlijk is alles ook te volgen op social media. We gaan korte fragmenten, behind the scenes en o.a. updates plaatsen op Instagram en facebook. Stay posted!

Duimen voor een zonnetje.

Bericht van Han