De dag van het water

Vrijdag 16 juli, we volgen het nieuws op de voet. Het zuiden van Limburg heeft te maken met extreme wateroverlast en is aangemerkt als rampgebied. Tot op het laatste moment hebben we gewacht, maar we besluiten uiteindelijk Zuid-Limburg te vermijden. 

Noord-Limburg is gekozen als bestemming en de afspraken met Framerunners hebben we helaas af moeten zeggen. Vrijdagavond om 21:00 is nog een laatste aanpassing gedaan aan de fiets en looproute en sluiten we de computers af. Slapen in de hoop dat we op zaterdag de getroffen gebieden zoveel mogelijk vermijden. 

Arena wedstrijdpak en badmuts

Zaterdag 17 juli, 4:00 gaat de wekker. Stil als muizen verlaten we de thuisbasis en rijden naar het centrum van Woerden. Het zwemmen staat gepland in de Singel en daar start Han, samen met Chris (zwemmend) en Co (op de sup), bij Albèrt voor het rondje van 3,8 km. 

Net als bij de vorige editie zwemt Han in het wedstrijdpak van Arena en kan Chris het ternauwernood bijhouden. Met een kleine groep volgen we ze op de kant, de zonsopkomst is weer prachtig deze ochtend. 

Mike en Lennart

“Het is een erebaantje om Han te begeleiden tijdens het fietsen”

Bij terugkomst staat clubgenoot Mike te wachten met de tijdritfiets om de eerste 80 km met Han af te gaan leggen. Hij zet hem, op weg naar Limburg, af in het Brabantse Nuland. Waar Lennart het stokje overneemt tot aan de wissel bij Nationaal Park De Grote Peel in Limburg. 

Al vanaf de start is er geen wolkje te zien en loopt de temperatuur op naar zo’n 24 graden die dag. Heerlijk weer, voor als je een dagje uit bent. Voor de actieve mannen was het zweten geblazen. Bidons met water werden regelmatig bijgevuld en tussenstops vonden plaats bij schaduwrijke plekken. 

Met een gunstige oostenwind is het punt waar Mike weer naar Woerden terug fietst en Lennart zal starten in Nuland al om 9:15 bereikt. Tijd voor de vlaai die Arjen bij zich had (best gewaagd om je eigen vlaai mee naar Limburg te nemen) en een kop koffie uit de moka. Jan, vriend en collega van Han, is er ook weer bij. Altijd goed voor een lach en wat relativerende opmerkingen. De sfeer zit er net als altijd goed in. 

Samen met Lennart rijdt Han zuidwaarts verder. De lange rechte stukken, parallel aan Kanaal Wessem-Nederweert, zijn ideaal om er een lekker tempo in te houden. Bij Nederweert draait de route weer richting het noorden, richting De Peel. Op het nieuws was net te horen dat dijken bij Baarlo, waar we in eerste instantie zouden wisselen, zwaar op de proef werden gesteld door de extreem hoge waterstand van de Maas. 

Nationaal Park De Grote Peel

Het wisselpunt bij Nationaal Park De Grote Peel wordt bereikt rond 13:00. Fit en vol energie maakt han zich op voor de marathon. Lennart wisselt de lege bidons om voor volle en fietst weer terug naar waar hij was opgestapt. Mike en Lennart maken op deze manier ook gewoon nagenoeg 180 km op de fiets, chapeau!

Tijdens het lopen zullen Jan en Co afwisselend op een mountainbike meefietsen. De ABS Autoherstel auto is dit keer door hen bemand en volgt op de voet met materiaal en voorraad en dit keer gekoeld water.

Het tempo zit er in het begin al goed in, de warmte is Han niet tot last en de route gaat weer over mooie paden en lanen. Wij, Jorèn, Arjen en Erik, trekken de conclusie nu al dat Noord-Limburg prachtig is en op de heuvels na niets onder doet voor het zuiden van deze provincie. Het valt ons ook pas na een korte wandeling die we nog snel maakte over De Grote Peel dat we geen locatiegegevens van Han hebben. Dat blijkt geen probleem, we kiezen met de camper en de volgauto dezelfde route als het loopparcours en hebben Jan en Han al snel in het vizier.

“Als we een zwembad tegenkomen duik ik erin”

Voor hij begon met lopen grapte Han dat als hij een zwembad tegen zou komen dat hij er dan in zou springen. Wel, dat werd werkelijkheid op zo’n 12 km voor het einde van de marathon. Co had een zwembad gespot in een tuin en daar is Han gaan uitleggen wat hij aan het doen was en dat een frisse duik wel heel fijn zou zijn. De gastvrijheid van Limburgers blijkt maar weer eens als de eigenaar zegt: “Kom verder, en als je je schoenen maar uit doet kan je er in.”

De opkikker was geweldig en volgens Arjen die de laatste 15 km was aangesloten bij Han zat het tempo er het laatste stuk goed in. Voor ze de Schadijksche bossen in gaan wordt er nog wat gedronken en rijden wij door naar het eindpunt van de zevende triathlon.

De camper en ABS bus laten we achter en lopen Arjen en Han tegemoet door het bos. Wij, Jan, Jorèn en Erik, hebben nu al een voldaan gevoel. Het was prachtig weer, aardig warm voor de sporter(s), maar hier keken we echt naar uit. Genieten van de natuur, de omgeving en natuurlijk de prestatie die weer is neergezet.

Tot de volgende, 28 augustus, richting Grunn.

De tweede triathlon kreeg een bijzondere finale. In Rotterdam, bij Rotterdam Atletiek, stond trainer Ramon Storm Han met racerunners uit verschillende plaatsen van de provincie Zuid-Holland op te wachten. Onder hen was atleet Colin van Tricht van Rotterdam Atletiek die in 2018 en 2019 wereldrecords heeft gelopen met zijn RaceRunner. 

De film van de tweede triathlon laat buiten de uitbundige ontvangst in Rotterdam zien dat er op alle onderdelen van de triathlon die Han op 1 februari deed veel support wordt geleverd. De atleten van AV Clytoneus waren er ‘s ochtends vroeg al bij tijdens het zwemmen. Een aantal van hen stonden Han de hele dag door op punten langse de route weer aan te moedigen.

De fiets/loop wissel in Gouderak leek wel een high tea 😉 , dank je Aafke.

Op de dijk richting Ouderkerk a/d IJssel werd han wederom vergezeld door een groepje enthousiaste Clytoneus (mede)leden. Olaf en Mariël Remmerswaal waren na een eerste ontmoeting in de buurt van Den Haag zo onder de indruk dat ze de hele dag gevolgd hebben en Olaf ook maar is ingezet als support op de fiets tijdens het lopen. Geweldig!

Naast de RaceRunners waren ook bij de finish weer atleten die Han een warme ontvangst hebben gegeven.

Wat een mooie ervaringen weer voor ons als team rond TwaalfTwintig. De hele dag is weer terug te zien in ongeveer 12 minuten. Een film gemaakt door Erik en Jorèn Kroon van Punch Creative.

Op naar de Triathlon #03 op zaterdag 7 Maart in de provincie Gelderland.

We bedanken onze sponsors en de vaste crew en willen graag Team Martin Oostveen Hoveniers, Aafke Smeets van Fysiotherapie Oranjestaete en Ramon Storm en de Racerunners een extra pluim geven!

Beleef de dag van triathlon #02 in Zuid-Holland met Punch Creative. Het support-, camera- en social media team.

Een goed begin is het halve werk!

Ontwaken

04:45 uur gaat de wekker en nog geen 5 minuten later staat hij in de deuropening van onze slaapkamer om te vragen of wij, Jorèn en Erik, lekker hebben geslapen. Han is wakker.

We schuiven aan voor een ontbijtje en spreken nog kort de dag met hem door. Er is een mooie planning voor alle drie de onderdelen en de routes liggen vast. De routes werden de avond ervoor nog door Jorèn samen met Han tot in detail bekeken. Het is mooi om te horen dat Han bij elk punt wel een herkenning weet op te noemen. “Daar, op ongeveer de helft van de lokale fietsronde, staat een huisje dat er zo leuk uitziet. En je verwacht het niet maar het is een stroomhuisje.” of “Bij dat sluisje daar kan je niet verder met de volgauto en moet je de MTB even pakken.” Hij kent het gebied er op zijn duimpje en heeft niet gelogen, het is er prachtig zo bleek op de bewuste dag.

Rond 05:00 uur zien we de buitenlampen aangaan en komen de twee vrienden uit Groningen binnen die met hem meegaan op de sup tijdens het zwemmen. Het enthousiasme spat er af, van spanning is bij geen van allen iets te merken. Han geeft later aan dat dat moment van opstaan en de eerste keer het water ingaan voor die 3,8 km iets is waar hij erg naar uit had gekeken. “Er viel een soort last van mijn schouder, we zijn eraan begonnen!”

Dirk en Nils zijn inmiddels buiten bezig om de sup op goede druk te brengen en hun pak goed aan te trekken. In een hoek op de steiger ziet Dirk een oude kano liggen. Zo’n kano waar je op zit, het zal vast een mooie naam hebben. Hij besluit dat dat eigenlijk wel prettiger is en hij zich er sneller mee kan verplaatsen dan op de sup. Ze besluiten dat Nils altijd in de buurt van Han blijft en Dirk vooruit kan varen als dat nodig is.

Zwemmen

06:00 uur gaat Han het water in. Van de kant is de eerste vraag hoe koud het is, maar Han is in opperste concentratie en klikt op zijn horloge de timer aan en ligt in no time klaar om zijn eerste zwemslagen te maken. Voor we het weten is hij uit het zicht en zien we alleen nog de lampjes op de kano en de sup.

De filmploeg, Jorèn en Erik, hadden en sloepje met een fluistermotor tot hun beschikking, maar de accu van de sloep had een nacht in de kou gestaan en gaf niet meer de power om het bootje vooruit te brengen. Toen ze al peddelend weer aan de kant waren hoorde ze dat een enthousiaste buurman had besloten om zijn sloep uit de ‘winterstalling’ te halen. Met enige vertraging gaan Jorèn, de buren en nog twee vrienden van Han daarna op zoek naar Han op het Paterswoldsemeer.

Het zwemmen ging boven verwachting goed. In 1 uur en 19 minuten heeft hij 3,84 kilometer gezwommen in water dat 5 graden was bij een gevoelstemperatuur van de buitenlucht van -2. De kop is eraf!

Han nam een lekkere warme douche en ging zich klaarmaken voor het tweede onderdeel: 180 km fietsen.

Fietsen

We verblijven deze eerste keer bij Dick en Paula, Dick is de vader van Han. Ze wonen aan het Paterswoldsemeer op een prachtige rustige locatie. Het pad vanaf de proviciale weg naar het huis is onverhard. Daarom rijdt han het eerste stukje op een MTB en wachten Erik en Jorèn hem bij de weg op met zijn racefiets die achter op de camper staat die de hele dag bij Han zal blijven.

Tegen 08:00 uur komt Han aanrijden en de verlichting op de racefiets wordt alvast aangezet. Je moet weten dat Han gek is op lampjes. Een prachtig compact koplampje zorgt ervoor dat hij zeer goed zicht heeft op het wegdek dat voor hem ligt en het rode signaallampje achter is voor achteropkomend verkeer ook goed waar te nemen. Met de KASK helm op, die door Threels Cycling uit Woerden is geleverd, en goede winddichte kleding stapt hij over op de racefiets en gaat op weg voor 180 km fietsen.

De fietsroute is zo gekozen dat Han de eerste 60 km door de omgeving van Groningen reed en dan op een lokaal rondje uit zou komen van 20 km dat hij zes keer gaat rijden. Net als bij het zwemmen zit het tempo er goed in en voelt Han zich super. Het weer is helaas wel erg druilerig en door de combinatie met mist is de kou niet heel prettig. 

Naast de volgcamper zijn ook de twee vrienden uit Woerden, Jan en Co, aangesloten als volgwagen. Co heeft de racefiets in de auto liggen om op een bepaald moment mee te gaan fietsen tijdens de rondjes. Jan zal de eerste 21 km met Han meelopen.

In een thermosflesje dat passend is gemaakt voor de bidonhouder heeft Han lauwwarme thee zitten. Heerlijk bij deze temperaturen en met een beetje suiker er in ook nog smakelijk op de fiets. In de camper staat een thermoskan met de thee die als navulling dient. Als dat moment daar is en Han na een refill een eerste slok neemt, proest hij het uit, te heet nog! De bevoorrading verloopt voor de rest prima en het is heel prettig voor het volgteam en Han dat ze dichtbij kunnen blijven.

Als Han bij het lokale rondje aankomt is er ook een auto van RTV Noord aangesloten en is de afspraak gemaakt dat, als ze in de uitzending kunnen, hij een paar keer op de claxon drukt zodat Han heel even kan stoppen. In het prachtige Groningse dialect wordt Han geïnterviewd en sluit hij af met de toelichting van het goede doel en de woorden ‘Ja moi eem’.

Als Han nog 4 rondjes moet heeft Co zich inmiddels omgekleed en sluit hij aan. Straffe wind en een vieze miezerige regen zijn op dit moment toch wel een lastig element. Jan komt ons in de camper vergezellen en we rijden weg om ze op te zoeken. Eenmaal in het vizier roept Erik dat hij drie fietsers ziet. Het klopt, ze zijn met zijn drieën nu. Oom Jan, tegen de 70 jaar inmiddels, is ook aangesloten en zal een paar rondjes meefietsen. Het blijkt een welkome versterking omdat de omstandigheden toch wel pittig zijn.

Oom Jan heeft na 2 volle rondes zijn ondersteunende taak voltooid en Co blijft meefietsen tot de laatste ronde gedaan is. Han fietst dan nog het laatste gedeelte alleen en komt rond 15:05 aan bij vriend Andre thuis waar hij zich kan omkleden voor onderdeel drie: 42 km lopen.

Lopen

André had heerlijke broodjes en zelfs een pizza klaar staan. Die zijn voornamelijk door de begeleiding opgegeten omdat Han toen alleen gels en lichte dingen at. Wel ging de appeltaart van Inge, vrouw van Han, er tussendoor in bij Han. Ook bij de begeleiding trouwens. Bij André was Jan al omgekleed om met Han de eerste 21 km te gaan lopen. De route was in het begin gelijk aan de aanrijroute naar de lokale rondjes van het fietsen.

Han voelt zich goed, maar geeft aan dat de afgelegde 180 km in deze weersomstandigheden toch wel pittig waren. Met droge kleding en zijn nieuwe Hoka schoenen gaat hij om 15:24 uur de deur uit voor de marathon die nog voor hem ligt.

Het looptempo zit er direct goed in en Jan geeft aan dat het met Han wel goed zit. De camper probeert zo kort mogelijk te volgen en heeft inmiddels Co als gast gekregen. Als we stoppen voor een foto en filmmoment spreekt Erik een man en vrouw aan die hardlopend in de richting van Han en Jan liepen. De man reageerde enthousiast en zei dat hij het interview op RTV Noord had gehoord die ochtend. Onze lopers werden dan ook uitbundig begroet toen ze elkaar onderweg troffen.

Op 21 km van de marathon was afgesproken met Dirk, die ook op de sup stond ‘s ochtends, om het van Jan over te nemen. Niet zomaar een punt, maar bij het huis van zijn moeder in Groningen. Een mooie ontmoeting waar een trotse moeder haar zoon een hart onder de riem stak.

Han en Dirk vervolgde de weg door de nog prachtig verlichte winkelstraat richting het natuurgebied ten westen van de Paterswoldsemeer. Daar is Jorèn op de MTB met bepakte zakken en genoeg verlichting met de twee lopers mee gegaan. Han had het al aangegeven: ‘daar mocht het busje niet in.’ 

Inmiddels is Erik al een aantal keer gebeld door mensen die nieuwsgierig waren naar de tijd van aankomst bij atletiekvereniging Groningen Atletiek. Daar wachtte namelijk een kleine delegatie van gehandicapte kinderen met hun racerunners op hem. Samen met hen zou Han een rondje op de baan afleggen. De racerunner biedt de kinderen de mogelijkheid om te kunnen ‘hardlopen’, maar is een kostbare investering. Met het geld dat Han met zijn actie voor de Stichting het Gehandicapte Kind bij elkaar krijgt, kunnen de racerunners door een vereniging worden betaald.

Rond 20:00 uur was het zover: Han en Dirk kwamen aan bij de club en liepen de baan op waar de kinderen hem enthousiast ontvingen. Ook voor Han een momentje van geluk want hier doet hij het voor! 

Zullen we dan nog een rondje doen, weet je wat, we doen twee rondjes!

Na de twee rondjes wilde één van de kinderen het shirt dat Han aan had wel voorzien van het eerste vinkje van de twaalf. Done, wat een mooie finish. Er gaat niets boven Groningen!

‘s Avonds toen we weer ‘thuis’ waren en wat na zaten te praten zei Paula “Een goed begin is het halve werk”, en zo is het. Op naar de volgende triathlon in februari. We maken snel bekend waar en wanneer deze plaats zal vinden.

Ben je triatleet en nieuwsgierig naar hoe Han zich tijdens de triathlon voelde luister dan de eerstvolgende aflevering van de Tri-Times podcast.

Interview bij RTV Noord 2 januari 2020
beluister hier het radio fragment.

Redactioneel stuk RTV Noord 3 januari 2020

Interview op de radio bij RTV Noord 3 januari 2020

Bedankt Groningen Atletiek Stadspark voor de mooie finishplaats met RaceRunners van https://racerunning.nl/

12 triathlons, 12 maanden, 12 provincies

November 2019, Han Poppema vertelt ons, Erik en Jorèn Kroon, in de Tri-Times podcast van december iets bijzonders bekend te willen maken. Wij zijn stiknieuwsgierig en vragen hem ons aan te geven wat hij bekend gaat maken.

“Als ik niet wordt ingeloot voor de Norseman dan ga ik in 2020 12 hele triathlons doen in 12 provincies, dus elke maand een triathlon. Hiermee ga ik een goed doel steunen: het Gehandicapte Kind.” Toen was het stil….

Een hele triathlon, voor wie het niet weet, betekent 3,8 km zwemmen, 180 km fietsen en 42 km lopen. Het zwemmen gaat hij overigens het hele jaar door in open water doen! Ons hoofd sloeg direct op hol….dat is gaaf om vast te leggen in beeld, geluid en foto. Daarbij komt dat we zelf ook tri-atleet zijn, Erik weliswaar wat minder dan Jorèn, en dus weten van de discipline die er komt kijken bij het trainen voor een bepaalde afstand/doel. De vragen schoten door ons hoofd: hoe ga je dat dan doen, waar ga je dat doen, zwem je dan binnen…

Eén ding stond voor ons meteen vast, wij willen dit gaan dit vereeuwigen in een film.

Han Poppema

Laten we Han eerst voorstellen om je een beeld te geven bij de hoofdpersoon achter dit fenomenale, unieke en grootse plan.

Han is geboren in Utrecht (4-8-1968) en heeft de ALO (Academie Lichamelijke Opvoeding) gedaan succesvol afgerond in Groningen. Op het moment woont hij in Linschoten en werkt in Woerden op het Kalsbeek College Bredius als docent. Han is getrouwd met Inge en ze hebben drie kinderen, Lotte, Tim en Floor.

Han kwam voor het eerst in aanraking met triathlon in 2006 en was meteen overtuigd dat dit een wel hele gave vorm van sport was. Inmiddels heeft hij een flinke lijst met triathlons en een aantal extreme krachtmetingen op zijn naam staan.

Palmares Han

2010 Long distance triathlon Almere
2011 Long distance triathlon Almere
2012 Long distance triathlon Almere
2012 ¼ Triathlon Veenendaal (1e age group)
2013 Middenafstand NK (3de age group)
2013 Long distance triathlon Almere
2013 ¼ Triathlon Veenendaal (1e age group)
2013 ¼ Triathlon Woerden (3de age group)
2015 ¼ Triathlon Veenendaal (2e age group)
2015 Swissman xtreme triathlon
2015 ¼ Triathlon Woerden (3de age group)
2016 ¼ Triathlon Veenendaal (1e age group)
2016 EK Obstacle course running (1ste EK age group)
2017 EK Obstacle course running (2de EK age group)
2018 NK crosstriathlon (3de age group)
2018 Autriaman xtreme triathlon
2018 ¼ Triathlon Woerden (2de age group)
2018 WK Obstacle course running (2de WK Londen age group)
2019 ¼ Triathlon Woerden
2019 Obstacle course running (2de age group)
2019 Icon XTRI Italië

Wie zijn wij

Erik Kroon (1966) is sinds 1999 zelfstandig ondernemer en heeft een grote voorliefde voor audiovisuele vormgeving. Punch Creative is zijn onderneming die inmiddels voor vele Radio- en TV commercials, bioscoopreclames, bedrijfsfilms en online media verantwoordelijk is. Heeft hij ooit een documentaire gemaakt? Nee.

Jorèn Kroon (1999) studeert Communication and media design aan de Hogeschool Utrecht en heeft de creative geest van zijn vader. Met zijn frisse blik en de ervaring van Erik vormen ze een sterk team. Heeft Jorèn ooit een documentaire gemaakt? Nee.

Kunnen zij een documentaire maken dan? Ja!!

12 Triathlons

Han gaat niet deelnemen aan georganiseerde wedstrijden, maar zelf een parcours afleggen. Het idee is om dat elke keer aan het begin van een maand te doen. De eerste triathlon wordt begin januari 2020 afgelegd en de laatste zal begin december worden volbracht. Het plan is nu om te starten in Groningen. De laatste triathlon zal worden volbracht in de provincie Utrecht en eindigen in Woerden. De stad waar atletiekvereniging AV Clytoneus, waar Han lid van is, is gevestigd.

In de provincies waar al een parcours bekend is wordt dat mogelijk aangehouden. We laten ons graag door lokale atletiek/triathlon verenigingen informeren over beschikbare en mooie routes voor het lopen en fietsen en open zwemwater.

Het plan

Han hoort ons idee aan over het maken van een documentaire van de hele onderneming en geeft aan dat hij niet had verwacht dat het zo groot zou zijn. Bescheidenheid siert de mens!

Het is duidelijk dat er een wederzijdse klik is en we maken de afspraak dat hij gaat sporten en wij het gaan vastleggen. Voor en achter de schermen, zodat de documentaire een beeld laat zien van Han gedurende de 12 maanden en de voorbereiding. Han krijgt een GoPro Hero 5 mee om zelf af en toe op te kunnen nemen tijdens de trainingen of thuis en wij gaan aan de slag met de spullen die Erik al had voor het vastleggen van beelden.

Gerard van Dam, Dronescenario, uit Woerden is benaderd voor het maken van drone beelden op bepaalde momenten en zegt al toe voor Erik heeft gevraagd of hij het wil doen. Dit avontuur spreekt aan, ook als je geen tri-atleet bent. Reden te meer om er een documentaire van te maken.

De aanpak

Dat we aan iets bijzonders gaan werken was al duidelijk na de eerste aankondiging van Han. Dat we dat breed in de media bekend moeten gaan maken ook. Dat dat niet vanzelf gaat begrijpen we als geen ander. Dat het ons gaat lukken, daar zijn we van overtuigd.

We registreren de domeinnaam twaalftwintig.nl en maken op YouTube, Facebook, Instagram en Twitter onder deze naam accounts. Het logo was er vrij snel na de eerste schetsen. Teasers voor het bekendmaken van de speciale aankondiging in de podcast van 12 december hadden we ook al in ons hoofd.

Het is nu 29 november 2019. We volgen Han inmiddels al drie weken met camera’s en hebben genoeg materiaal voor een teaser trailer en voor de aankleding van de website.

We maken alles openbaar op 12 december.

Jaarplan

Gedurende 2020 brengen we maandelijks een podcast uit waarin we met Han in gesprek gaan. Hij vertelt over zijn ervaringen en het goede doel. Daarnaast brengen we via YouTube en Vimeo met regelmaat korte video’s uit. Uiteraard video’s van de triathlons die Han heeft gedaan met beelden van de omgeving van de provincie waarin we op dat moment zijn. We filmen ook een b-roll, de making of, waarin wordt uitgelegd waar we zijn, wat we doen en waarom we dat doen.

Blog

Op de website twaalftwintig.nl gaan we een blog bijhouden.

Podcast

Maandelijks is Han te gast in de Tri-Times podcast.

Video

Op het YouTube kanaal en op Vimeo zullen regelmatig updates verschijnen. Dat is dan een mix van beelden uit triathlons, de trainingen, Han in het dagelijks leven en beeld van achter de schermen.

Documentaire

Voor de film zal er ter zijner tijd een distributie plan moeten komen. De film verschijnt zeker op YouTube en Vimeo. Het plan voor grotere verspreiding/vertoning komt aan de orde als we meer hebben om te laten zien. Laten we eerst maar eens waarmaken dat we documentaire waardig materiaal gaan schieten.

Het idee van Han is zijn liefde voor triathlon te delen en daarmee zoveel mogelijk geld in te zamelen voor het Gehandicapte Kind. Bijvoorbeeld door verenigingen te bezoeken en er de film te vertonen. Han zal dan na afloop zijn verhaal doen en bezoekers te woord staan. We zien mogelijkheden in een samenwerking met de triathlon bond en het Gehandicapte Kind voor ons. Er liggen nog veel mogelijkheden open en we laten ons graag inspireren.