‘Hier doe ik het voor…’

Op zaterdag 19 juli markeerde Han de 6e van 12 hele triathlons in 2021. Het is je als je de blog leest inmiddels wel bekend dat Han met de triathlons aandacht voor het Gehandicapte Kind. Het geld dat daar gedoneerd wordt wordt besteed aan Framerunners. Een Framerunner geeft een kind met een handicap de mogelijkheid om (ook) te kunnen hardlopen.

Alle triathlons zijn door het team van TwaalfTwintig zelf uitgestippeld en gaan telkens van Woerden naar één van de provincies. 19 juli was dat Flevoland, de provincie waar ook jaarlijks de grootste triathlon van Nederland plaatsvindt, de Challenge Almere.

Het vaste team wordt altijd bijgestaan door vele vrijwilligers. Zo kan Han zich focussen op de triathlon en is er altijd verzorging of begeleiding. Toen we aankwamen bij de zwemstart rond 4:30 stonden er al 4 clubgenoten klaar in hun zwempak of wetsuit om han te vergezellen tijdens de 3,8 km zwemmen. Han kon in plaats van in de thermo zwemoutfit nu het pak van sponsor Arena aan. Dat was goed merkbaar aan de snelheid waarmee hij zwom. Met wat shortcuts bleven de zwemmers allemaal bij tot de 3,8 km volbracht was. Mooi om het clubgevoel al bij het eerste onderdeel te ervaren.

Een even grote verrassing stond te wachten bij het fietsen. Maarliefst 4 fietsers als support en drie daarvan gaven al aan de volle afstand mee te fietsen.  Voor wie er nog steeds geen idee van heeft, dat is 180 kilometer op de fiets. Clubgenoot John reed mee als training voor de Frysman en had bij thuiskomst ook gewoon 180 km op de teller staan.

De fietsroute bracht ons naar de provincie Flevoland. Daar lag bij Lelystad het wisselpunt van fietsen naar lopen. Almere, waar de finish van deze editite was is jaarlijks de plek waar de grootste triathlon van Nederland plaatsvindt, Challenge Almere. Het fietsparcours liep na het inrijden van de provincie dan ook over dezelfde dijk aan de westkant van Flevoland. De wind was hen goed gezind dit keer.

Eenmaal boven aangekomen bij de Ketelbrug ging de route richting het zuiden naar Lelystad. De laatste loodjes zijn vaak het zwaarst, zo bleek wel. Vol wind tegen, maar geen reden om niet gewoon op kop te gaan rijden voor Han.

Helaas was er geen ontmoeting met Framerunners dit keer. Dus omkleden, eten en drinken en de marathon aanvangen. Het fietsen was overigens zo snel gegaan dat Gerard, die weer op de MTB zou begeleiden, niet op tijd bij het wisselpunt kon zijn. In afstemming met het team is hij vanaf een punt op de looproute Han tegemoet gaan fietsen en stapt Jorèn op om het eerste stuk mee te rijden.

Afgelopen zaterdag was clubgenoot Pim mee en dat was een verrassende oppepper. Op 10 km voor het einde van de marathon, zat Han er even doorheen. Wij hadden net van Pim gehoord waarom hij zich zo betrokken voelde bij Twaalftwintig. Iets dat op ons een enorme indruk maakte. We vroegen Pim of hij Han die er even bij was gaan liggen zijn verhaal wilde doen.

Het verhaal dat Pim hem toen vertelde over zijn zoontje van 3 die na een herseninfarct in 2019 nu gelukkig zelfstandig kan lopen, gaf Han de wil en energie om die laatste 10 km richting Almere te gaan lopen.

“Hier doe ik het voor, wat is nou nog 10 km lopen als je dit hoort”.

Han finishte met de armen trots in de lucht op de Esplanade in Almere waar hij door vrienden en familie werd onthaald. Als klap op de vuurpijl reikte Pim hem, namens zijn werkgever Itho Daalderop, daar ook nog een check aan met een bedrag van maar liefst € 1.000,00 voor het goede doel.

Steun ook het goede doel en volg TwaalfTwintig tijdens de laatste 6 triathlons.

Onder voorbehoud: Friesland 17-07, Groningen 28-08, Noord-Holland 18-09, Limburg 16-10, Overijssel 13-11 en de finale op 12-12-2021 in de provincie Utrecht, het Groene Hart, met Woerden als middelpunt.

De prachtige zonsopgang tijdens het zwemmen om 5:00 ‘s ochtends in de Cattenbroekerplas was een voorteken voor een zonnige dag. De rust en de ontwakende natuur leverde weer prachtige plaatjes op. Na de 3,8 km te hebben gezwommen, stapte Han onder begeleiding van een clubje van 4 wielrenners om 6:30 op de fiets richting de provincie Drenthe

De begeleiding keerde huiswaarts na ongeveer 100 kilometer, daarna vervolgde Han zijn route alleen. Met een noordoostenwind waren dit best zware kilometers maar de gedachten aan eindelijk weer een samenkomst met een groepje framerunners bij AAC ’61 in Assen maakte het lichter.

Voor het eerst sinds we in januari 2021 weer opnieuw gestart zijn kon hij samen met gehandicapte kinderen en volwassenen en hun begeleiders 3 rondjes op de baan lopen. Het maakte weer goed zichtbaar waarom het zo belangrijk is om deze vorm van sporten, frame running, aan te bieden. Doneer ook en maak  de wens van Han om sporten voor ieder gehandicapt kind mogelijk te maken waar.

Na deze geweldige start van het looponderdeel was er nog ruim 40 km af te leggen naar de finish in Dwingeloo. Door het prachtige nationale park Dwingelderveld met flink wat onverharde kilometers. Het laatste stuk door het bos liep hij samen met jeugdvrienden Dirk en Jan die hem begeleidde tot aan de finish in het dorpshart van Dwingeloo.

Triathlon #05 zit er op. Weer een prachtig stukje Nederland gezien en eindelijk weer in beeld waar het team het voor doet, het Gehandicapte Kind.